Voetbalnieuws
WK-serie: Togo: weinig kwaliteit, veel onrust
Op 9 juni 2006 wordt in München het wereldkampioenschap voetbal geopend. Vanaf die dag doen 32 landen een gooi naar een plek in de finale, die precies een maand later gespeeld zal worden in Berlijn. Vanaf 28 oktober 2005, precies 32 weken voor de openingswedstrijd, stelt FCUpdate.nl elke week één van de 32 deelnemende landen aan u voor. Deze week in deel 21: Togo.
Wie twee jaar geleden bij een wedkantoor had gezegd dat Togo zich zou kwalificeren voor het WK, was inmiddels een rijk man geweest. Het land gold de laatste decennia als één van de dwergen van het Afrikaanse voetbal en stond nadrukkelijk in de schaduw van grote landen als Nigeria, Kameroen, Tunesië en Zuid-Afrika. Togo deed sinds 1974 een gooi naar kwalificatie voor het WK, maar kwam nooit verder dan een rol in de luwte. De eerste drie edities kwam Togo zelfs niet eens door de voorronde van de kwalificatie, na nederlagen tegen respectievelijk Congo, Guinee en Niger.
 |
|
Vorig decennium ging het niet veel beter met de Togolezen. In de kwalificatiereeks naar het WK van 1994 verloor het land al haar wedstrijden. Vier jaar later, op weg naar het WK in Frankrijk, was de progressie nihil: Togo boekte slechts één zege en eindigde opnieuw kleurloos in de achterhoede van haar kwalificatiegroep. Pas toen het WK van 2002 in zicht kwam, ging het iets beter. Togo bleef opnieuw ver verwijderd van plaatsing voor de mondiale eindstrijd, maar eindigde ditmaal niet als laatste in de groep. Het land slaagde er in om Libië en Zambia achter zich te houden. Ondanks deze opgaande lijn rekende echter niemand er op dat het land een succesvolle gooi zou kunnen doen naar kwalificatie voor het WK van 2006.
Road to Germany
Om de groepsfase van het Afrikaanse kwalificatietoernooi te bereiken, moest Togo in een voorronde af zien te rekenen met Equatoriaal Guinee. Hoewel dit land een absolute dwerg is in het mondiale voetbal, scheelde het niet veel of Togo had hier al haar waterloo gevonden. De uitwedstrijd ging met 1-0 verloren, waarna het in de terugwedstrijd lang 0-0 bleef. Uiteindelijk wonnen de Togolezen moeizaam met 2-0, waardoor plaatsing voor de groepsfase een feit was. In deze groep stuitte het land op Mali, Zambia, Senegal, Liberia en Congo.
 |
|
Togo begon haar groepsfase met een nederlaag tegen Zambia, maar twee weken later zorgde de ploeg van de Nigeriaanse bondscoach Stephen Keshi voor de eerste verrassing. In eigen stadion was Togo met 3-1 te sterk voor Senegal, de ploeg die in 2002 nog de kwartfinale had weten te behalen van het WK. Dit resultaat bleek een voorbode van een sterke reeks, waarin Congo, Mali (2x) en Zambia verslagen werden. Tussendoor werden er twee punten gemorst tegen Liberia, maar omdat ook alle concurrenten punten lieten liggen stond Togo plotseling bovenaan in haar groep.
Met Duitsland in het vizier kreeg Togo vleugels. De gedachte dat de ploeg plaatsing voor het WK in eigen hand had, maakte ongekende krachten los bij de Togolezen. In Senegal verbaasde Togo vriend en vijand door een punt uit het vuur te slepen, waarna het karwei werd afgemaakt door middel van overwinningen op Liberia en Congo. Tijdens het laatste duel, in Congo, toonde Togo karakter. De ploeg kwam tot tweemaal toe op achterstand, maar slaagde er alsnog in om het duel met 2-3 naar zich toe te trekken. Hierdoor kwalificeerde niet Senegal, maar Togo zich voor het WK in Duitsland.
De bondscoach
 |
| Stephen Keshi |
Dat roem vergankelijk is, heeft Stephen Keshi dit jaar in Togo ondervonden. De Nigeriaan, die in 1994 namens zijn vaderland nog actief was op het WK, werd eind 2005 in Togo een nationale held door zich met de Togolese ploeg te kwalificeren voor het WK in Duitsland. Keshi gold als een tovenaar en werd verkozen tot Afrikaans trainer van het jaar. Het hele land leek klaar om een standbeeld te bouwen voor de Nigeriaan, tot begin dit jaar de Afrika Cup aanbrak. Togo verloor al haar wedstrijden en tot overmaat van ramp kreeg Keshi het aan de stok met sterspeler Adebayor. Het gevolg: de succesvolle WK-kwalificatie bleek geen enkele garantie voor Keshi en hij moest het veld ruimen. Dit overigens tot groot ongenoegen van een groot deel van de spelersgroep, die graag met Keshi naar Duitsland wilde.
 |
|
Naar lang overleg en tegenstrijdige mededelingen van de nationale voetbalbond stelde Togo de Duitser Otto Pfister aan als nieuwe bondscoach. De 68-jarige Duitser, die nooit in zijn vaderland werkte als hoofdtrainer, geldt als een echte voetbalpionier. In het verleden was Pfister als bondscoach al werkzaam voor Rwanda, Burkina Faso, Senegal, Ivoorkust, de Democratische Republiek Congo, Ghana, Bangladesh en Saoedi-Arabië.
De aanstelling van Pfister zorgde in Togo voor nogal wat commotie. Twee spelers, doelman Kossi Agassa en zijn ploeggenoot Cherif Touré, namen het openlijk op voor de ontslagen Keshi. "Niet te geloven zo'n beslissing vier maanden voor het WK. De nieuwe trainer heeft maar twee weken de tijd om met ons te werken. Pfister kan in zo'n kort tijdsbestek onmogelijk een sterk team formeren", zei Agassa. Zijn "Keshi moet zijn werk kunnen voortzetten. We hebben veel aan hem te danken", vult Touré hem aan.
De vedette
De nationale ploeg van Togo beschikt met Sheyi Emmanuel Adebayor slechts over één speler die international zijn sporen verdiend heeft. De 22-jarige aanvaller, die tijdens de kwalificatiereeks liefst elf doelpunten voor zijn rekening nam, zette op 17-jarige leeftijd de stap naar Europa. De jonge Togolees tekende een contract bij het Franse FC Metz, dat was brood zag in de lange Adebayor. Hoewel hij qua uiterlijk op dat moment al meer weg had van een basketballer, bewees Adebayor direct dat hij wel raad wist met een voetbal. In zijn tweede seizoen bij Metz veroverde hij een basisplaats en maakte hij dertien doelpunten.
 |
|
Deze prestaties gingen niet onopgemerkt voorbij en in de zomer van 2003 tekende Adebayor een contract bij de Franse topploeg AS Monaco. In het Prinsdom ontwikkelde de Togolees zich direct tot een waardevolle speler en hij was per seizoen goed voor ongeveer tien treffers. In het seizoen 2003/2004, waarin AS Monaco de finale van de Champions League haalde, was hij in vaste waarde in het elftal van trainer Didier Deschamps. Hoewel hij lang niet altijd in de basis stond, bewees hij al invaller regelmatig zijn waarde voor de ploeg. In januari 2006 kwam Adebayor in botsing met de nieuwe trainer Franco Guidolin, waarna hij besloot om Monaco te verlaten. De Engelse topclub Arsenal legde tien miljoen euro op tafel voor de Togolees, die in zijn eerste zes wedstrijden voor de Britse club direct twee keer scoorde.
De verwachtingen
De Afrika Cup maakte op pijnlijke wijze duidelijk dat Togo vermoedelijk helemaal niets te zoeken heeft op een WK voetbal. Zelfs bij de Afrikaanse titelstrijd slaagde Togo er niet in om een puntje uit het vuur te slepen en bovendien verloor het land vervolgens iets dat nog veel belangrijk is: de eenheid. Na het ontslag van bondscoach Keshi zijn de verhoudingen binnen de spelersgroep op scherp gezet. Adebayor, die door zijn ruzie met Keshi gezien wordt als één van de schuldigen voor de trainerswissel, heeft binnen de groep veel krediet verspeeld.
De eenheid, die het team op weg naar Duitsland zo sterk maakte, lijkt verdwenen. Een team dat kwaliteit tekort komt, kan dit met een goede teamgeest en instelling vaak compenseren. Als beide facetten echter niet of nauwelijks aanwezig zijn, blijft er weinig over. In een poule met Zuid-Korea, Zwitserland en Frankrijk moet het vreemd lopen wil Togo zich niet ontpoppen tot het lachertje van het WK. Stephen Keshi zal het vanaf zijn huiskamer in Nigeria met lede ogen aanzien.
Gerelateerd
Clubs
Tip:
Reacties
Meer voetbalnieuws
