Het Heracles van trainer Gertjan Verbeek blijft verbazen. Na de dik verdiende 3-1-winst op FC Utrecht zongen de uitgelaten Almelose fans zondag zelfs 'we gaan Europa in.' Zo ver is het weliswaar nog lang niet, maar de ploeg heeft zich inmiddels wel stevig in de subtop van de Eredivisie genesteld. Ver weg van de gevarenzone, waar de club doorgaans bivakkeert.
Heracles speelt herkenbaar voetbal. Uit en thuis kiest Verbeek voor hetzelfde aanvallende speltype met een centrale spits (Bas Dost) en (wisselende) bezetting op de vleugels. De coach gaat volledig uit van eigen kracht. "Met als basis ons hechte collectief," aldus de trainer, die na zijn snelle vertrek vorig seizoen bij Feyenoord weer volledig is opgebloeid.
Heracles heeft echter meer te bieden dan een hecht collectief. De ploeg speelt fris en verzorgd voetbal. Dat ondervond FC Utrecht, vóór de aftrap ongeslagen sinds de nederlaag tegen FC Twente uit op 12 september én toen nog met de minst gepasseerde defensie in de Eredivisie. Dat predicaat is de ploeg kwijt na het bezoek aan Almelo. Juist de verdediging acteerde zwak, waar Heracles optimaal van profiteerde.
FC Utrecht begon wel goed aan de vermakelijke wedstrijd. Na een kwartier kopte Michael Silberbauer een hoekschop van Nana Asare achter doelman Martin Pieckenhagen. Lang plezier had FC Utrecht niet van die voorsprong. Met een schitterend afstandschot tekende de behendige Willie Overtoom voor de gelijkmaker. Een kwartier voor rust nam Heracles afstand. De vrij staande Ramos da Silva kopte op aangeven van Mark-Jan Fledderus de 2-1 binnen.
Meteen na de pauze besliste Darl Douglas, oud-speler van FC Utrecht, het duel. De bezoekers drongen nog wel aan, maar zagen geen kans de defensie van Heracles onder druk te zetten. Daarvoor waren de Utrechtse aanvalsacties te steriel.
