Voetbalnieuws
Vink hoopt dat Oranje niet ver komt op EK
Hij lacht even om de vraag, maar hoeft over het antwoord niet lang na te denken. Ook al stond hij twintig jaar geleden in zijn Oranje-outfit feestend langs de Amsterdamse grachten. "Hoe spijtig ook, ik hoop dat het Nederlands elftal niet verder komt dan de kwartfinales", zegt scheidsrechter Pieter Vink over het EK. "Anders zit mijn toernooi erop. De finaleplaats gun ik mezelf toch net wat meer. Ook ik wil het hoogst haalbare bereiken."
De 41-jarige inwoner van Noordwijkerhout herinnert zich de dag van de uitverkiezing nog exact. De momenten van spanning, het plotselinge getril van zijn telefoon en het daaropvolgende stemgeluid van scheidsrechtersbaas Jaap Uilenberg. "Ik zat samen met mijn vrouw thuis. Toen ik het hoorde, hebben we direct een fles champagne losgetrokken. Ik wist dat Eric Braamhaar in principe de eerste keuze was, hij staat al langer op de elitelijst. De verrassing was daarom groot, al hoopte ik er stiekem wel een beetje op."
Nog diezelfde avond vond Vink zichzelf terug aan de tafel van het televisiepraatprogramma Pauw & Witteman. Andere media volgden snel. "Nederland heeft in de scheidsrechterswereld te lang niet meegeteld", begreep Vink de massale aandacht. Na het optreden van Jan Wegereef op het WK van 2002, waarbij hij de controle verloor tijdens de groepswedstrijd tussen Uruguay en Senegal, deden de voetbalbonden UEFA en FIFA tijdens internationale eindtoernooien geen beroep meer op Nederlanders.
 |
| Dick Jol |
"Voor die oorzaak moeten we een aantal jaren terug", meent Vink. "In mijn ogen hebben we te lang geteerd op de Mario van der Endes en Dick Jollen van deze wereld. Toen zij vanwege hun leeftijd noodgedwongen stopten met het fluiten van internationale wedstrijden, stonden er nauwelijks opvolgers klaar. Er was te weinig doorstroming."
Uitgerekend in het seizoen dat columnisten en voetbaltrainers elkaar meer dan eens vonden in hun kritiek op de arbitrage in de Eredivisie, maakt Vink zijn debuut op een groot toernooi. "Ik hoor vaak dat er onder de scheidsrechters in Nederland geen persoonlijkheden meer zijn. Dat vind ik gelul. Maar verder stoor ik me niet zoveel aan de kritiek. Als ik populair had willen worden, had ik moeten kiezen voor het vak van acteur of zanger."
"Het is ook een beetje typisch Nederlands", vervolgt Vink. "Hier wil iedereen altijd het hoe en waarom weten. In de open manier waarop wij met de media omgaan, lopen we ver voor op het buitenland. Laatst gaf ik na afloop van een wedstrijd van Club Brugge voor de camera een fout toe. Dat vonden ze in België een openbaring."
Niet alleen voor kritiek van buitenaf zegt de scheidsrechter zich goed te kunnen afsluiten. "Tijdens wedstrijden krijg je ook allerlei verwijten van spelers en trainers. Woorden als 'blinde vink' en 'hondenlul' zijn tegenwoordig bijna liefdesverklaringen. Ik word er zelf niet meer warm of koud van. Dat heeft voor een groot deel te maken met mijn verleden bij de politie, waar ik veel heb meegemaakt. Dan ben je toch minder snel onder de indruk. En als amateurscheidsrechter leer je ook wel omgaan met dat soort zaken."
 |
| Feyenoorder Danny Buijs is het niet eens met Vink |
Hij lacht even, bij de gedachte aan vroeger. "Ik was niet goed genoeg voor de selectie van VVSB en besloot op 18-jarige leeftijd te gaan fluiten. Ik weet het nog goed, mijn eerste wedstrijd. Quick Boys 14 tegen Rijnsburgse Boys 12, ik reed er op mijn brommer heen. Het waren twee teams met allemaal oud-spelers van eerste elftallen. Dat ging bloedfanatiek. Ik vond het maar niks, kreeg overal commentaar op. Ik ben direct gestopt."
Na een diensttijd van veertien maanden, besloot Vink toch weer te gaan fluiten. "Dit keer beviel het beter." Tot 1993 leidde hij amateurduels, daarna volgde de overstap naar het betaalde voetbal. Sinds acht jaar staat de naam van Vink op de A-lijst in Nederland. In 2004 promoveerde hij naar het internationale voetbal met in 2007 toelating tot de 'elitelijst' als voorlopig hoogtepunt.
"Ik kon door de vele wedstrijden nog maar halve dagen bij de politie werken, en moest toen weer de minder leuke dingen gaan doen. Maar in het uitschrijven van bonnen had ik niet zoveel trek meer. Daarom ben ik anderhalf jaar geleden gestopt met werken."
Vink vindt het nu niet meer zo erg. "Elke dag opnieuw besef ik dat ik als fulltime scheidsrechter een hele mooie baan heb." De ultieme beloning moet wat Vink betreft komen op zondag 29 juni, in Wenen. "Grote mannen als Lubos Michel en Franck de Bleeckere zijn natuurlijk favoriet. Maar in 2004 had ook niemand Griekenland in de finale van het EK verwacht. Waarom zou dat met scheidsrechters ook niet zo kunnen gaan?"
Gerelateerd
Clubs
Tip:
Reacties
Meer voetbalnieuws
