Noa Vahle: 'Ik denk dat de FIFA mij nooit meer de microfoon geeft'

Noa Vahle is ondanks haar leeftijd (26) al jarenlang een vertrouwd gezicht in de voetballerij. De journaliste annex presentatrice beleefde haar doorbraak op het WK 2022 en beleeft komende zomer haar derde eindtoernooi. De vraag is wel of ze bij persconferenties van de FIFA de microfoon zal krijgen, zo beseft Vahle. 

In 2022 viel ze op door FIFA-president Gianni Infantino te vragen naar overleden arbeidsmigranten in Qatar. In een interview met De Telegraaf krijgt ze de vraag of ze bang was nooit meer de microfoon te zullen krijgen. “Nou, ik denk inderdaad dat ik die microfoon nu nooit meer krijg, haha. Misschien dacht de perschef wel: dat meisje gaat vast geen moeilijke vraag stellen.”

Toch zou Vahle ‘het zo weer doen’. “Ik vond het belangrijk om die misstanden onder de aandacht te brengen. Bij de grote toernooien gaat het heel vaak om geld en macht, en dat schuurt natuurlijk. Dat maakt de voetbalromantiek voor mij een stuk minder. Maar ik focus me liever op wat het nog wél een beetje romantisch maakt.”

WK 2026 op de voet volgen

Zo mag Vahle in de zomer naar Curaçao, Amerika en Canada om het WK te volgen. “Daar heb ik heel veel zin in. Dat zijn de momenten waar ik het voor doe, ook al vind ik het wel pittig om zo lang van huis te zijn.” Halverwege eindtoernooien krijgt ze heimwee, weet ze. “Ik hoop dus dat mijn vriend even langskomt, maar hij laat mij hier gelukkig ook helemaal vrij in. Ik ben nu nog jong, we hebben nog geen kinderen. Er komt misschien een moment dat ik zoiets niet meer zo makkelijk kan doen.”

Vahle krijgt bovendien de vraag of zij denkt dat ze als jonge vrouw een voordeel kan hebben ten opzichte van oudere voetbaljournalisten. “Misschien kan ik wat beter levelen met spelers, omdat ik van dezelfde leeftijd ben. Dat Memphis Depay met een peperdure tas naar de training komt, is bijvoorbeeld echt iets van deze tijd. Dat deden Van Basten en Gullit niet”, weet zij.

“Ik stel denk ik andere vragen dan mannen die al heel lang in het vak zitten. Je moet af en toe uit de bocht durven vliegen, maar ik ben niet iemand die met de zaag klaarstaat. Ik zal een bondscoach bijvoorbeeld nooit vertellen hoe hij zijn spel moet spelen. Toch vind ik het ingewikkeld als er wordt gezegd dat er meer vrouwen in de voetbalwereld moeten komen. Ik zit daar niet omdat ik vrouw en blond ben, maar omdat ik goed ben in mijn werk”, maakt ze duidelijk.