Hoe bereiden fans van Feyenoord zich voor op De Klassieker?

De dagen voor De Klassieker voelen in Rotterdam anders. De stad beweegt in een ander tempo. In de supermarkt hoor je gesprekken over blessures en opstellingen, op de tram naar Zuid hangen sjaals over jassen. Iedereen weet: het komt eraan.

“Je merkt het echt aan de sfeer,” zegt een seizoenkaarthouder uit IJsselmonde. “Zelfs op maandag gaat het al over zondag.” In de Kuipwijk gaan de vlaggen uit, de radio staat op Radio Rijnmond en de eerste kroegen hangen vol rood-witte slingers. De hele stad leeft mee.

Of Feyenoord nu bovenaan staat of niet, tegen Ajax wil elke supporter winnen. Het is eergevoel, trots en een stukje Rotterdamse identiteit in één. Je voelt het overal – van het schoolplein tot de werkvloer.

Een week vol rituelen en bijgeloof

Voor veel supporters begint De Klassieker al dagen voor de aftrap. Sommigen luisteren ’s ochtends naar ‘Hand in Hand Kameraden’, anderen ontbijten op wedstrijddag met hetzelfde broodje als toen Feyenoord kampioen werd. “Dat hoort er gewoon bij,” zegt een vaste bezoeker van Vak S.

Een man uit Charlois vertelt dat hij al tien jaar dezelfde sokken aantrekt bij topwedstrijden. “Belachelijk natuurlijk, maar zolang het helpt...” Een ander poetst zijn seizoenskaart “voor het geluk”.

Ook in cafés als De Oude Sluis worden vaste plekken bezet. Iedereen weet wie waar zit. Dezelfde grappen, dezelfde spanning. “We lachen, we mopperen, maar we zitten er elke keer weer,” zegt een vaste stamgast.

Supporterscultuur als manier van leven

Voor veel Rotterdammers is Feyenoord geen hobby, maar een levensstijl. Ze plannen verjaardagen en vakanties om het speelschema heen, en de week draait vaak om één ding: zondag. “Mijn vriendin weet dat ze me dan kwijt is,” zegt een man van in de dertig met een Feyenoord-tattoo op zijn onderarm. “Zondag is heilig. Ze kijkt ondertussen naar Netflix, ik naar De Kuip.”

Het mooie aan Feyenoord is dat de club niet alleen een elftal is, maar een gemeenschap. Van de fanatieke jongens op de eerste ring tot de gezinnen op de tweede: iedereen hoort erbij. En juist tijdens De Klassieker, die teruggaat tot de ontmoeting tussen Feyenoord en Ajax in 1932 op Het Kasteel, is die saamhorigheid op zijn sterkst.

Voorspellingen en vriendenapps

In de dagen voor de wedstrijd wordt er druk gespeculeerd. Wie scoort er eerst? In vriendenapps vliegen screenshots van opstellingen en statistieken over en weer. Sommige supporters kijken daarnaast naar de verwachte kansen en odds via online sportweddenschappen bij LeoVegas, vooral om te zien hoe de experts de wedstrijd inschatten. Uit nieuwsgierigheid en als onderdeel van de voorpret en de gesprekken.

De dag zelf: Rotterdam kleurt rood en wit

Op zondagochtend is de stad vroeg in beweging. De koffie pruttelt, de radio staat aan, en de eerste Feyenoord-sjaals duiken op in de wijk. Cafeetjes en cafetaria’s draaien topomzet, trams richting Zuid raken voller met elke halte.

Kinderen dragen mini-sjaaltjes en opa’s vertellen verhalen uit de oude doos. Wie geen kaartje heeft, zoekt een kroeg of kijkt thuis met vrienden. In sommige straten gaan de gordijnen dicht zodra de aftrap nadert – alsof de stad even de adem inhoudt. De spanning is voelbaar, in elke hoek van Rotterdam.

De 90 minuten die alles bepalen

Als het fluitsignaal klinkt, telt er nog maar één ding: Feyenoord. De zang zwelt aan, de tribunes bewegen mee, en elk duel voelt persoonlijk.  “Het is niet alleen voetbal, het is emotie,” zegt een oudere supporter op de tweede ring.

Het geluid in De Kuip is oorverdovend bij elke kans. Zelfs kilometers verderop hoor je het gejuich. Voor de fans is het geen wedstrijd, maar een uitlaatklep. Negentig minuten waarin trots, spanning en hoop samenkomen.

Na afloop: ontlading, trots en discussie

Na het laatste fluitsignaal volgt altijd hetzelfde ritueel. Bij winst is er feest tot diep in de nacht, bij verlies overheerst de stilte. Maar zelfs dan blijft de trots.

In cafés wordt nog lang nagepraat. “Had die bal niet over gemoeten?” “Wat een redding!” De gesprekken gaan van hoop naar humor.  En hoe het ook eindigt, de conclusie is altijd hetzelfde: volgende keer zijn we er weer bij.

Maandag op kantoor beginnen de plagerijen. Ajax-collega’s gniffelen, Feyenoorders bijten terug. Maar onder de rivaliteit zit wederzijds respect: iedereen weet wat deze wedstrijd betekent. “Je kunt De Klassieker niet uitleggen,” zegt een oudere man bij een bushalte op Zuid. “Je moet ’m meemaken.