'Arrogantie van Ajax is eerder vorm van naïeve wereldvreemdheid'
De 'Amsterdamse branie' van Ajax wordt door veel voetballiefhebbers die een andere club dan de regerend landskampioen aanhangen vaak aangezien voor arrogantie. Maar dat is niet terecht, betoogt Sjoerd Mossou in zijn zaterdagse column in het Algemeen Dagblad.
Mossou geeft een aantal voorbeelden van het 'oneindig soort zelfvertrouwen' waar de Amsterdamse club patent op lijkt te hebben. Zo noemde Ajax-trainer John Heitinga het spel dat de club probeert te spelen in aanloop naar het uitduel met Union Berlin 'het allermoeilijkste voetbal dat er is'. Bovendien vond de opvolger van Alfred Schreuder het [a,https://www.fcupdate.nl/voetbalnieuws/414991/heitinga-dacht-niet-aan-penaltyserie-en-vertrouwt-op-keeperstrainer/,_blank,niet nodig om op strafschoppen te trainen] voor de returnwedstrijd in de Europa League. 'Logisch, want Ajax verwachtte de wedstrijd ook wel gewoon in de reguliere speeltijd te kunnen beslissen', schrijft Mossou. Tot slot stipt hij ook de uitspraken van Owen Wijndal aan, die de linkerflank van Ajax bestaande uit hemzelf en Steven Bergwijn afgelopen week 'de beste van Nederland, misschien wel van Europa' noemde.
Lees ook: "Linkerflank Wijndal-Bergwijn misschien wel de beste van Europa"
Met de manier waarop de Amsterdammers zich presenteren maakt de club zich niet geliefd bij fans van andere clubs, bij uitstek die van Feyenoord en PSV. 'Op sommige plekken in Nederland roept dit soort droogkomische zelfoverschatting weerstand op, of in het extreemste geval - in Oost-Brabant en de regio Rijnmond vooral - acute braakneigingen', zo omschrijft Mossou het. Maar zo moet de houding van Ajax helemaal niet worden bekeken, vindt Mossou. 'De zoon van een goede vriend van me is ermee geboren toevallig: met een oneindig soort zelfvertrouwen zo kinderlijk charmant, dat het boven alles vertedering oproept', vindt de journalist.
'Vaak wordt dat verward met arrogantie, maar ik zie dat anders. Deels is het een vorm van naïeve wereldvreemdheid, maar bovenal is het een slim afweermechanisme', schrijft Mossou. 'Waar Feyenoorders de veiligheid der dingen vaak zoeken in fatalisme, draaien Ajacieden het exact om. We moeten er dringend vanaf dat die houding domme haat opwekt. Het zou eerder affectie op moeten roepen, een glimlach ook, al is het maar omdat het een wezenlijk onderdeel is van onze nationale voetbalfolklore.'
