Hoe het Oranjegevoel een zetje kreeg

“Kijken naar de goal?”, vraagt de presentator. “Toe maar dan.” Wie halverwege zou inschakelen en het geluid uit had staan, zou zich afvragen wat voor vreselijks er was gebeurd. Vier mannen aan een tafel, bedroefd en in mineur. Maar het ging ‘slechts’ over een WK-finale van zestien jaar geleden. En dat was precies wat even nodig was.

Mark van Bommel, Wesley Sneijder, André Ooijer en Bert van Marwijk blikten vorige week bij Ziggo terug op de WK-finale van 2010. En het zit de hoofdrolspelers nog altijd diep.

Aan tafel werd de finale opnieuw tot in de puntjes besproken, alsof ze in een gezamenlijke therapiesessie waren beland. Wat ging er mis bij het doelpunt? Had Arjen Robben zich moeten laten vallen bij de overtreding van Carles Puyol?

Tijdens het kijken bekroop me de gedachte: is dit niet een tikkeltje overdreven? Maar hoe langer ik keek, hoe mooier ik het gesprek begon te vinden. Juist dat onverminderde fanatisme is precies wat ik mis. Oranje doet me minder dan in eerdere edities en dat is jammer.

Het spel van het Nederlands elftal helpt natuurlijk niet bepaald mee, maar ik hunker naar wat meer gezonde verhitting. Dat je in de trein niet alleen naar je telefoon zit te turen, maar discussies voert over de opstelling en kansen. Het kan heerlijk zijn als gesprekken een maand lang om hetzelfde draaien.

Onze koning riep in een troonrede op zuinig te zijn op wat ons verbindt. Hij noemde de democratie en rechtsstaat, maar het kan simpeler: Oranje. “Oranje is een uitnodigend en sportief gevoel voor iedereen”, zei schrijver Abdelkader Benali al in 2020. Het is een van de weinig overgebleven symbolen die een heel land tegelijkertijd tot leven kan brengen.

De zichtbare pijn aan de televisietafel deed me dan ook goed, merkte ik. “Het komt nog hard aan?”, werd gevraagd. De mannen knikten zonder ironie. En terwijl zij hun eigen verleden nog eens doorleefden, gebeurde er bij mij iets: er kwam een klein beetje fanatisme terug. Laat dat WK maar komen.

Jan-Willem Struik werkte tussen 2007 en 2015 als redacteur bij FCUpdate. In deze jaren zat hij boven op het nieuws en de wedstrijden. Tegenwoordig schrijft hij korte columns, vaak met een persoonlijke noot. Meer van hem lezen? Bekijk zijn blog.