Voetbalnieuws
WK-serie: Mexico, Zuid-Amerikaanse sluipmoordenaars
Op 9 juni 2006 wordt in München het wereldkampioenschap voetbal geopend. Vanaf die dag doen 32 landen een gooi naar een plek in de finale, die precies een maand later gespeeld zal worden in Berlijn. Vanaf 28 oktober 2005, precies 32 weken voor de openingswedstrijd, stelt FCUpdate.nl elke week één van de 32 deelnemende landen aan u voor. Deze week in deel 17: Mexico.
 |
| Jorge Campos |
Mexico is één van die landen die niet weg te denken is op een mondiaal eindtoernooi. De Mexicanen waren al twaalf keer van de partij en ontbraken in 1990 voor het laatst op een WK. De ploeg kwam weliswaar nog nooit verder dan de kwartfinale, maar het is zelden saai als de Mexicanen het veld betreden. Jarenlang was doelman Jorge Campos de grote blikvanger. Met zijn fluorescerende tenues en zijn drang om af en toe ook als spits het veld in te gaan, zorgde de doelman altijd voor het nodige spektakel.
Sinds jaar en dag geldt Mexico als een lastige ploeg, waar menig favoriet zich in verslikt. In 1998 verkeek ook Oranje zich nog op de veerkracht van de Midden-Amerikanen. De ploeg van Hiddink kwam snel op 2-0, maar in de slotminuut schoot de blonde spits Hernandez de Mexicanen toch nog op gelijke hoogte. In 2002 werd Italië verrast door Mexico. Een kopbal van Jared Borgetti zorgde in de groepsfase voor een 1-0 overwinning van Mexico op de Italianen. Ook in 2006 lijkt Mexico een ploeg te hebben waarmee gestunt kan worden. Tijdens de Confederations Cup won de ploeg van Brazilië en bracht het Duitsland naar de rand van de afgrond. De Mexicanen zijn komende zomer dan ook sluipmoordenaars om rekening mee te houden.
Road to Germany
De weg naar Duitsland leidde voor Mexico eerst naar de Dominicaanse Republiek. In de eerste ronde van de kwalificatiecyclus diende de ploeg in een direct duel af te rekenen met de eilandbewoners en dat bleek geen enkel probleem. Na een 0-10 in San Antonio eindigde de terugwedstrijd in 5-0 voor de Mexicanen. Na deze overwinning kwam Mexico in een poule terecht met voetbaldwergen Trinidad & Tobago, St. Kitts & Nevis en Sint Vincent. In een groep waar de beste twee landen zich kwalificeerden voor de finalepoule, fietste Mexico met speels gemak naar de volgende ronde. Met een doelsaldo van 27-1 en achttien punten uit zes wedstrijden lieten de Mexicanen weinig van hun tegenstanders over.
Ook in de finalepoule kwam Mexico geen seconde in de problemen. De finalepoule van de Noord-Amerikaanse zone bestaat uit zes teams, waarvan de beste drie zich direct plaatsten voor het WK. Na een zege in Costa Rica (1-2) en een thuisoverwinning tegen de Verenigde Staten (eveneens 2-1) zat Mexico direct al op rozen. In het vervolg van de cyclus liet Mexico aanvankelijk alleen nog punten liggen in Panama (1-1), verder werd er louter gewonnen. Tot de ploeg op 3 september 2005 op bezoek moest in de Verenigde Staten. Mede dankzij een treffer van PSV-aanvaller Beasley verloor Mexico met 2-0. Hoewel deze nederlaag hard aankwam in Mexico, liet de ploeg zich niet uit het veld slaan. De Mexicanen herstelden zich met duidelijke zeges op Panana (5-2) en Guatemala (5-0), waarna plaatsing voor het WK een feit was. De nederlaag op de laatste speeldag tegen Trinidad & Tobago (2-1) was louter van statistische waarde.
De bondscoach
De Mexicaanse voetbalbond zorgde in oktober 2002 voor een verrassing voor Ricardo Lavolpe aan te stellen als nieuwe bondscoach. De algemene verwachting was dat de Braziliaan Luiz Felipe Scolari in dienst zou treden bij de Mexicaanse bond, maar de keus viel op Lavolpe. De Argentijn drukte direct zijn stempel op het elftal door te stellen dat hij vooral spelers van 24 of 25 jaar zou selecteren. Zijn motivatie was helder: "grote spelers breken door als ze 25 of 26 zijn. Daarom selecteer ik ze nu alvast", aldus de oefenmeester.
Eén van de belangrijkste slachtoffers van het selectiebeleid van Lavolpe werd vedette Cuauhtemoc Blanco. De bondscoach vond Blanco, een volksheld in Mexico, te oud. Dit leidde tot een heftige discussie. De Gold Cup, waarbij Mexico in de finale won van de Verenigde Staten, was de redding voor Lavolpe. Onder het motto 'de winnende coach heeft altijd gelijk' accepteerden de Mexicanen het selectiebeleid van Lavolpe, die even later overigens terugkwam op zijn besluit en Blanco weer opnam in de selectie. Overigens was de situatie rond Blanco niet de enige aanvaring van Lavolpe met de Mexicaanse fans. Hij haalde zich ook de woede van de Mexicanen op de hals door genaturaliseerde spelers uit Brazilië en Argentinië toe te voegen aan de nationale selectie van Mexico. Ook op deze kritiek reageerde Lavolpe scherp. "Mexicaanse spelers zijn misschien populair, maar deze nieuwe spelers zijn beter", was de duidelijke taal van Lavolpe.
De vedette
De grote ster van het Mexicaanse elftal is spits Jared Borgetti. Tijdens het WK van 2002 brak de inmiddels 32-jarige aanvaller definitief door, onder meer door zijn fraaie doelpunt in de wedstrijd tegen Italië. Borgetti, die in 1997 debuteerde in de nationale ploeg, geldt al jarenlang als de onbetwiste aanvalsleider van de Mexicanen. Afgelopen zomer maakte hij indruk met zijn treffers tegen Brazilië en Duitsland tijdens de Confederations Cup en intussen is hij ook de meest trefzekere spits uit de historie van het Mexicaanse elftal. Met zijn doelpunt tegen Costa Rica in 2005 passeerde hij de Mexicaanse legendes Carlos Hermosillo en Luiz Hernandez op de eeuwige topscorerslijst.
In de Mexicaanse competitie heeft Borgetti een doelpuntengemiddelde waar menig verdediger bang van wordt. Borgetti, die van Italiaanse afkomst is, speelde elf seizoenen in de Mexicaanse competitie en speelde in die periode 365 duels. In deze 365 wedstrijden wist Borgetti liefst 212 keer doel te treffen, een uniek gemiddelde. Met deze scoringsdrift in het achterhoofd haalde Bolton Wanderers de Mexicaan afgelopen zomer dan ook naar Engeland, maar in Bolton wist Borgetti zijn faam nooit waar te maken. In tien competitieduels maakte hij tot dusver slechts één doelpunt. In Mexico maakte zich men, met het oog op het naderde WK, dan ook grote zorgen over de stokkende productie van de goaltjesdief.
De verwachtingen
In een groep met Portugal, Iran en Angola moet het voor Mexico geen enkel probleem zijn om de volgende ronde te halen. Sterker nog, gezien hun status als reuzendoder moet niemand er vreemd van opkijken wanneer de Mexicanen zich als groepswinnaar plaatsen voor de achtste finale. Daarna kan de ploeg van Lavolpe vol aan de bak. In de tweede ronde stuit het land op Nederland, Argentinië, Ivoorkust of Servië-Montenegro. Al deze vier landen zijn op papier misschien wel sterker dan Mexico, maar aan de andere kant zal geen van deze landen ook met een gerust gevoel toeleven naar een wedstrijd tegen Mexico.
Italië (WK 2002) en Brazilië (Confederations Cup) weten wat er gebeurd als je niet volledig geconcentreerd te werk gaat tegen de Mexicanen. Het team is sluw en ligt op de loer om elk klein foutje genadeloos af te straffen. De Mexicanen zijn er een meester in om het maximale rendement uit hun mogelijkheden te halen en het is de vraag welk land in 2006 in de Mexicaanse val gaat lopen. Mocht Nederland in de tweede ronde op de Mexicanen stuiten, zal het in ieder geval geen gemakkelijke partij worden voor Marco van Basten en zijn mannen
Gerelateerd
Clubs
Tip:
Reacties
Meer voetbalnieuws
