Voetbalnieuws
EK-serie: Spanje, de favoriet die altijd teleurstelt
Op 7 juni 2008 wordt in Basel het EK voetbal geopend. Vanaf die dag doen 16 landen een gooi naar een plek in de finale, die ruim drie weken later gespeeld wordt in Wenen. In de periode voorafgaand aan dit toernooi stelt FCUpdate.nl alle deelnemende landen aan jullie voor. Deze week in deel 8: Spanje.
Het is dat Spanje in 1964, tijdens een toernooi dat in eigen land gehouden werd en waaraan slechts vier (!) landen deelnamen, een keer de Europese titel pakte. Want zonder die titel zouden de Zuid-Europeanen helemáál een erelijst hebben waar menig voetballand zich voor zou schamen. Real Madrid en FC Barcelona zijn al sinds jaar en dag toonaangevend in Europa, maar met de nationale ploeg wil het niet vlotten. Sinds 1964 kwam Spanje op een EK slechts één keer verder dan de kwartfinale, terwijl op een WK een vierde plaats (in 1950) de beste prestatie ooit is.
 |
| Op het WK 2006 was Frankrijk te sterk (1-2) |
Ondanks het feit dat Spanje dus al decennia lang onder de maat presteert tijdens grote toernooien, begint het land bijna altijd als kanshebber of zelfs favoriet aan een toernooi. Dat zal komende zomer niet anders zijn, want de ploeg beschikt met Francesc Fabregas en Fernando Torres over twee spelers die ook in de Champions League aantonen een duel te kunnen beslissen. Kwaliteit is er dus opnieuw volop, maar dat is nooit een probleem bij de Spanjaarden. Het probleem zal vooral worden, om ditmaal wél op het goede moment te pieken.
De blikvanger: Fernando Torres
Het is weinig spelers gegeven, om bij hun eerste seizoen bij een topclub in de Premier League direct aan de lopende band te scoren. Zelfs de allergrootste spelers moeten altijd even wennen aan de nieuwe omgeving en de Engelse manier van voetballen, maar bij Fernando Torres is deze inburgering razendsnel verlopen. De spits stapte afgelopen zomer over van Atletico Madrid naar Liverpool en trof tot op heden al liefst 26 keer doel voor The Reds: negentien keer in de competitie, driemaal in de League Cup en vier keer in de Champions League.
 |
|
Bij Liverpool vergaart Torres dus hetgeen waarnaar hij al zo lang op zoek was, namelijk Europese roem. De 23-jarige aanvaller stond al jaren te boek als een goede spits, maar bij Atletico Madrid ontbrak het hem aan mogelijkheden om zich echt te laten zien. In de competitie wist El Nino het net regelmatig te vinden, maar met Atletico kon hij in Europees verband geen potten breken. Daarom besloot de spits, die van kinds af aan fan was van Atletico en vrijwel de gehele jeugdopleiding van de Spaanse club doorliep, afgelopen zomer naar Anfield Road te verkassen.
Sinds september 2003, toen hij pas negentien jaar was, is Torres Spaans international. Daarvoor had hij flink aan de weg getimmerd met Spaanse jeugdteams. Zo werd hij met zowel Spanje onder 17 (2001) als Spanje onder 19 (2002) Europees kampioen en in beide toernooien maakte hij in de finale het winnende doelpunt. Met de Spaanse A-ploeg nam Torres deel aan het EK 2004 en het WK van 2006. Tijdens het afgelopen WK begon Torres ijzersterk met drie goals in de eerste drie duels, maar in de achtste finale was Frankrijk, enigszins verrassend, te sterk.
De oude bekende: Francesc Fabregas
Wat hebben Lionel Messi, Francesc Fabregas, John Obi Mikel, en Ryan Babel met elkaar gemeen, behalve het feit dat ze begenadigde voetballers zijn? Juist, al deze spelers waren in de zomer van 2005 actief in Nederland, voor het WK van spelers tot 20 jaar. Fabregas maakte tijdens dit toernooi deel uit van de Spaanse ploeg, die in de groepsfase indruk maakte door in drie duels liefst dertien keer te scoren. In de kwartfinale strandden de Spanjaarden, door een 3-1 nederlaag tegen de latere kampioen Argentinië.
Dit toernooi betekende voor Fabregas het einde van een slopend seizoen, waarin hij zijn doorbraak beleefde in de Premier League. Arsenal had de jonge middenvelder in 2003, toen hij pas zestien jaar oud was, weggeplukt uit de jeugdopleiding van FC Barcelona. Dat was een goede greep, want al snel bleek dat Arsenal met de jonge Spanjaard goud in handen had. Na één seizoen in het beloftenelftal groeide Fabregas in het seizoen 2004/2005 uit tot een vaste waarde in het elftal van manager Arsene Wenger. Hij werd bovendien niet alleen de jongste debutant ooit bij Arsenal, maar ook de jongste doelpuntenmaker van de Londense club in zowel de nationale als de Europese competitie.
 |
|
Sinds zijn doorbraak in het eerste elftal, is Fabregas uitgegroeid tot de grote spelmaker van de Londense ploeg. In 2006 leidde hij Arsenal zelfs naar de finale van de Champions League, waarin uitgerekend zijn oude club FC Barcelona met 2-1 te sterk was. Eremetaal op het hoogste niveau ontbreekt hierdoor nog in de prijzenkast van Fabregas, maar dit seizoen hoopt hij daar verandering in te brengen. In de Premier League, de Champions League, óf natuurlijk tijdens het EK.
De bondscoach: Luis Aragones
Met Luis Aragones heeft Spanje een allesbehalve onomstreden bondscoach. De wijze man van Hortaleza trad in 2004 in dienst bij de Spaanse bond, maar lag sindsdien regelmatig onder vuur. Zo liet hij zich in de aanloop naar het WK 2006, in een gesprek met Jose Antonio Reyes, racistisch uit over Thierry Henry. Omdat camera's dit gesprek haarfijn oppikten, kon de hele wereld zien en horen hoe Aragones de Franse spits een 'negro de mierda' noemde, een zwart uitwerpsel. Ook na het WK was er flink wat kritiek, omdat Spanje al in de achtste finale sneuvelde. Aragones diende in september 2006 vervolgens zelfs zijn ontslag in, maar de Spaanse bond accepteerde dat niet. Aragones besloot daarna toch maar door te gaan en hij leidde Spanje eenvoudig naar het EK.
 |
|
Toch is er ook nu nog altijd veel kritiek op Aragones. Met name zijn beslissing om Raúl Gonzalez buiten de selectie te houden, stuit op veel onbegrip. Raúl is immers topscorer aller tijden van de nationale ploeg en presteert bij Real Madrid al jaren op topniveau. Aragones is echter zeker van zijn zaak: hij heeft Raúl niet nodig. "Raúl heeft drie WK's en twee EK's meegemaakt. En hoeveel heeft hij er daarvan gewonnen?", stelde Aragones nuchter. De bondscoach houdt de spits dan ook steevast buiten de selectie, terwijl relatief onbekende aanvallers als Daniel Guiza (Real Mallorca) en Raul Tamudo (Espanyol) sindsdien wél een uitnodiging ontvingen voor de nationale ploeg.
Hoewel Aragones begin december zei dat hij Raúl nog niet definitief afgeschreven had voor het EK ("Als Raúl goed blijft spelen, is er een kans dat hij terugkeert bij de selectie. Maar hij moet zich wel realiseren dat de concurrentie groot is"), is de kans bijzonder groot dat Aragones zonder de spits van Real Madrid naar Zwitserland en Oostenrijk reist. Wat mét Raúl niet lukt, namelijk het winnen van een toernooi, hoopt Aragones zónder de Madrileense vedette wel klaar te spelen. Maar hoe het ook loopt, het EK wordt het laatste kunstje van Aragones. Hij verlengt zijn contract sowieso niet.
De prognose: kwartfinale er uit
In een groep met Griekenland, Rusland en Zweden zou Spanje weinig moeite mogen hebben om de kwartfinale te bereiken. Tijdens het EK 2004 werden tegen Griekenland en Rusland in totaal al vier punten gehaald, terwijl Zweden tijdens de afgelopen kwalificatiereeks genadeloos verslagen werd. De kwartfinale is dus sowieso haalbaar, maar daarin stuit Spanje op een ploeg uit de groep van Nederland, Italië, Frankrijk en Roemenië. Volgens onze prognose is Frankrijk dan ook de eerste tegenstander van Spanje na de groepsfase en zullen Aragones en zijn mannen deze wedstrijd niet overleven. De kwartfinale zal dus, evenals in 1996 en 2000, het eindstation zijn.
Gerelateerd
Clubs
Personen
Tip:
Reacties
Meer voetbalnieuws
