De Zerbi naar Tottenham: dit betekent het voor Simons en Van de Ven

Tottenham Hotspur heeft dinsdag de komst van de Italiaanse Roberto De Zerbi wereldkundig gemaakt en staat daarmee aan de vooravond van een complete speelstijlrevolutie. De trainer, die bij Brighton naam maakte met zijn uitgesproken ideeën over opbouw en balbezit, neemt een totaal andere filosofie mee naar Londen dan zijn voorgangers Thomas Frank en Igor Tudor.

Waar Tottenham onder Frank vooral bezig wat met de organisatie zonder bal en directe aanvallen, draait het bij De Zerbi juist om controle mét bal. Die omslag heeft niet alleen invloed op het collectief, maar kan ook bepalend zijn voor de rol van Xavi Simons en Micky van de Ven. Onder Tudor was er eigenlijk geen vaste lijn van voetballen te bespeuren, dit komt mede doordat zijn periode als coach maar een paar weken heeft geduurd.

Het Tottenham van Frank

Onder Frank was Tottenham aan het begin van het seizoen een moeilijk te bespelen ploeg. De basis lag in een compacte veldbezetting zonder bal, waarbij de afstanden tussen de linies klein bleven en tegenstanders nauwelijks door het centrum konden combineren. De ploeg zette als collectief druk, vaak in een smalle formatie, en dwong tegenstanders naar de zijkanten. Daar werd agressief doorgeschoven, waardoor fouten werden afgedwongen. Die manier van pressen leverde op den duur balveroveringen op, maar ook direct kansen. In balbezit was het spel een stuk directer.

Met snelle verticale passes en loopacties werd geprobeerd om zo snel mogelijk gevaarlijk te worden. Aanvallen konden binnen enkele seconden van achteruit naar de zestien gaan. Daarnaast waren standaardsituaties een belangrijk wapen, met veel variatie en slimme patronen. Het probleem bij Frank was alleen dat het spel aan de bal niet lukte, waardoor de Spurs snel goals tegen kregen en zelf niet aan aanvallen toe kwamen.

De speelstijl van De Zerbi

Met De Zerbi verandert die aanpak fundamenteel. De Italiaan gelooft heilig in het opbouwen van achteruit en het creëren van controle door balbezit. Lange ballen ziet hij als ‘gokken’, terwijl hij juist streeft naar zekerheid via passing en positionering.

Zijn teams proberen via korte combinaties ruimtes te creëren. Een belangrijk principe daarin is het gebruik van de ‘derde man’, waarbij spelers via een extra schakel vrijgespeeld worden met het gezicht naar de aanval. Dat vraagt extreem veel van spelers. Positiespel, timing en inzicht zijn cruciaal, en trainingen staan bekend om eindeloos herhalen van patronen. Het doel is om automatismen te creëren waardoor spelers onder druk altijd een oplossing vinden.

Simons wordt belangrijke schakel

Voor Simons lijkt deze speelstijl bijna op maat gemaakt. De aanvallende middenvelder is op zijn best in kleine ruimtes, waar hij met korte combinaties en snelle keuzes het verschil kan maken. Onder Tudor werd hij de laatste wedstrijden niet eens meer opgesteld, ondanks dat hij de enige was die met creatief spel het verschil kon maken.

In het systeem van De Zerbi zal hij vaker tussen de linies opereren en continu betrokken zijn bij de opbouw. In plaats van wachten op omschakelmomenten, zoals onder Frank, wordt hij een actieve schakel in het creëren van kansen. Dat betekent ook meer verantwoordelijkheid. Simons moet niet alleen beslissend zijn in de eindfase, maar ook in de opbouw en het versnellen van aanvallen. Als hij zich dat eigen maakt, kan hij uitgroeien tot een van de belangrijkste spelers in dit Tottenham.

Van de Ven in een risicovolle rol

Voor Micky van de Ven betekent de komst van Roberto De Zerbi een heel andere, maar niet volledig onbekende uitdaging. Waar hij onder Thomas Frank vooral moest verdedigen in een goed georganiseerde structuur, wordt hij nu nadrukkelijk onderdeel van de opbouw.

Toch is risicovol opbouwen niet nieuw voor de Nederlander. Onder Ange Postecoglou moest Van de Ven namelijk ook altijd de voetballende oplossing zoeken van achteruit. Die mentaliteit sluit aan bij De Zerbi, maar de Italiaan gaat daarin nog een stap verder. Waar het eerder een opdracht was, is het nu een complete filosofie. Opbouwen is geen optie meer, maar de basis van alles.

Dat betekent dat Van de Ven nóg vaker onder druk aangespeeld zal worden en beslissingen moet nemen in kleine ruimtes. De marges worden kleiner, het risico groter, maar ook zijn invloed op het spel neemt toe. Tegelijkertijd sluit een belangrijk aspect van De Zerbi’s spel juist goed aan bij zijn kwaliteiten: het verdedigen van grote ruimtes. Omdat Tottenham hoger zal spelen en meer risico neemt in de opbouw, ontstaat er ruimte achter de defensie. Juist daar kan Van de Ven het verschil maken met zijn snelheid. Met zijn profiel lijkt hij juist daarom goed te passen bij De Zerbi, maar het vraagt wel om  aanpassing. Zijn rol wordt complexer, belangrijker en vooral risicovoller dan voorheen

Omschakeling vraagt tijd

De overstap van Frank naar De Zerbi betekent voor de hele selectie een mentale en tactische omschakeling. Waar eerder de focus lag op discipline zonder bal en snelle aanvallen, draait het nu om geduld, positionering en vertrouwen in de opbouw. De Zerbi staat erom bekend dat zijn speelstijl pas echt tot zijn recht komt als spelers de patronen volledig begrijpen. Dat proces kost tijd, al is dat precies iets wat de club uit Londen door de degradatiezorgen niet heeft. In de beginfase kan het leiden tot fouten en wisselvalligheid en dat is op dit moment een groot risico voor de Spurs. De aanstelling van De Zerbi biedt kansen voor Simons en Van de Ven, maar stelt ook nieuwe eisen. Simons lijkt perfect te passen in het creatieve hart van het systeem, terwijl Van de Ven zich moet ontwikkelen tot een completere, opbouwende verdediger.