Paraguay terug op het WK na 16 jaar: herhaalt zich de magie van 2010?

Het grootste wereldkampioenschap voetbal aller tijden staat voor de deur. Deze zomer zijn 48 landen vertegenwoordigd op het toernooi in Canada, Mexico en de Verenigde Staten. De komende tijd licht FCUpdate alle deelnemers uit. Vandaag is het de beurt aan Paraguay, dat opnieuw hoopt te verrassen als taaie outsider op het grootste podium.

Paraguay keert terug op het WK met een duidelijke identiteit: weinig franje, veel discipline en een ploeg die vooral moeilijk te verslaan moet zijn. Na enkele gemiste toernooien wil La Albirroja weer laten zien dat het op een goed WK ver kan komen zonder de absolute sterrenstatus van de topfavorieten.

Alfaro moet Paraguay laten overleven

De leiding is in handen van Gustavo Alfaro. De Argentijn werd aangesteld om Paraguay opnieuw structuur en duidelijkheid te geven, met een speelstijl die draait om organisatie, arbeid en efficiëntie in de omschakeling.

Onder zijn leiding is Paraguay compacter gaan spelen en is het elftal moeilijker te verslaan geworden. De opdracht is helder: het land moet weer een ploeg worden die in de groepsfase punten pakt en in de knock-outfase kan verrassen. Alfaro kent het internationale toneel en weet dat detail en discipline op dit niveau vaak het verschil maken.

Programma WK 2026: directe test tegen gastland

Paraguay is ingedeeld in een groep waar ze eerder het kleine broertje zijn dan een van de favorieten om door te gaan. De openingswedstrijd tegen de Verenigde Staten vormt meteen een zware test. Daarna volgen duels waarin elk moment kan tellen in de strijd om een plek in de knock-outfase.

Speelschema Paraguay (Groep D):
13 juni - 3:00 uur: Verenigde Staten - Paraguay in Los Angeles
20 juni - 05:00 uur: Turkije - Paraguay in San Francisco
26 juni - 04:00 uur: Paraguay - Australië in San Francisco

WK-historie: piek in 2010, daarna stilstand

Paraguay is geen onbekende op het WK-toneel en was in het verleden regelmatig van de partij. De grootste successen kwamen vooral in de jaren 2000, toen het land zich ontwikkelde tot een vaste en stugge tegenstander in de groepsfase.

Het absolute hoogtepunt volgde in 2010, toen Paraguay onder leiding van Gerardo Martino voor het eerst de kwartfinale bereikte. Na een reeks sterke defensieve optredens en een succesvolle penaltyreeks tegen Japan strandde het uiteindelijk tegen Spanje, dat later wereldkampioen zou worden.

In eerdere edities wist Paraguay meerdere keren de groepsfase te overleven, maar een echte doorbraak richting de halve finales bleef uit. Na 2010 ging het bergafwaarts en wist het land zich in 2014, 2018 en 2022 niet te kwalificeren voor het WK. Daarmee voelt 2026 als een broodnodige terugkeer op het grote podium.

Bekende namen bij Paraguay

Paraguay beschikt niet over een selectie vol wereldsterren, maar wel over spelers die gewend zijn aan het internationale niveau en die in hun clubs een belangrijke rol vervullen.

De meest ervaren naam is Gustavo Gómez. De aanvoerder van Palmeiras is al jaren het boegbeeld van de verdediging en staat bekend om zijn agressieve duelkracht, leiderschap en betrouwbaarheid in het centrum van de achterhoede.

Op het middenveld vormt Mathías Villasanti (Grêmio) een belangrijke schakel. Hij brengt balans in het elftal en zorgt voor energie en agressie in de duels, iets wat cruciaal is in de speelstijl van Paraguay.

Voorin ligt de verantwoordelijkheid bij Gabriel Ávalos (Independiente), een spits die vooral in de zestien gevaarlijk is en symbool staat voor het directe spel van Paraguay.

Daarnaast is Julio Enciso de naam die het meeste tot de verbeelding spreekt. Het 22-jarige talent van Strasbourg geldt als de meest creatieve speler in de selectie en kan in wedstrijden uit het niets iets beslissen, iets wat Paraguay juist nodig heeft in duels waarin het weinig kansen krijgt.

De kracht van deze selectie zit niet in individuele klasse, maar in collectieve discipline, fysieke intensiteit en het vermogen om wedstrijden lang open te houden.

Kan Paraguay opnieuw verrassen?

Paraguay komt het WK binnen zonder grote verwachtingen van buitenaf, maar juist dat maakt het een gevaarlijke outsider. In eerdere toernooien heeft het land bewezen dat het met organisatie en strijd ver kan komen, zelfs tegen sterkere opponenten. De vraag is of die vertrouwde identiteit in 2026 opnieuw genoeg is om door te stoten naar de knock-outfase.