Na 104 wedstrijden zit het WK 2026 erop. Zondagavond kroonde Spanje zich tot wereldkampioen, door Argentinië in de verlenging te verslaan. Binnenkort maakt de FIFA het beste team van het WK bekend, maar ook FCUpdate heeft een team samengesteld. Dit waren volgens ons de beste elf van het toernooi in Canada, Mexico en de Verenigde Staten.
We kiezen voor een offensief 4-3-3-systeem, met vier Spanjaarden, drie Argentijnen en een voorhoede die gezamenlijk goed is voor liefst 25 doelpunten op dit toernooi.
Doelman: Vozinha (Kaapverdië)
Puur op cijfers had Unai Simón deze plek kunnen krijgen. De Spaanse doelman hield zijn doel 650 WK-minuten achtereen schoon, verbeterde daarmee het oude record van Walter Zenga en noteerde. een reddingspercentage van 91 procent. Slechts eenmaal incasseerde hij een tegendoelpunt: België was de enige ploeg die tegen Spanje wist te scoren. Achter de defensie van Spanje kreeg hij echter aanzienlijk minder werk te verrichten dan Vozinha.
De veertigjarige keeper van Kaapverdië groeide juist uit tot een van de gezichten van het toernooi. Hij hield Europees kampioen Spanje op 0-0, mede via een gestopte penalty, en verrichtte in de spectaculaire uitschakeling tegen Argentinië nog eens acht reddingen. Vozinha combineerde katachtige reflexen met bravoure en hield de WK-debutant veel langer overeind dan vooraf voor mogelijk werd gehouden. Simón was misschien de beste keeper van de beste verdediging; Vozinha was de doelman die dit WK kleur gaf.
Rechtsback: Pedro Porro (Spanje)
Pedro Porro begon het WK niet eens als onbetwiste basisspeler, maar speelde Marcos Llorente gedurende het toernooi overtuigend uit de ploeg. De rechtsback koppelde zijn aanvallende dadendrang aan steeds meer defensieve discipline en bleek bovendien op beslissende momenten trefzeker.
Porro maakte tegen Oostenrijk zijn eerste interlanddoelpunt en was in de halve finale tegen Frankrijk opnieuw belangrijk met de bevrijdende 2-0. Zijn loopacties buitenom geven Lamine Yamal ruimte om naar binnen te trekken, terwijl Porro zelf voortdurend de achterlijn of het strafschopgebied bereikt. Wat vooraf een mogelijke kwetsbaarheid leek, groeide uit tot een van de sterkste posities binnen de Spaanse ploeg.
Centrale verdediger: Lisandro Martínez (Argentinië)
Lisandro Martínez heeft zijn plaats vooral verdiend door de manier waarop hij na een lange periode vol blessureleed terugkeerde in het hart van de Argentijnse defensie. De verdediger had sinds oktober 2024 nauwelijks voor zijn land gespeeld, maar groeide tijdens het WK opnieuw uit tot een vaste waarde voor Lionel Scaloni.
Martínez verdedigt agressief vooruit, durft ver van zijn positie door te dekken en geeft Argentinië met zijn linkervoet een belangrijke extra mogelijkheid in de opbouw. Daarnaast liet hij zich ook aanvallend gelden met een doelpunt in de zwaarbevochten wedstrijd tegen Kaapverdië. Zijn felheid, positionele lef en vermogen om onder druk in te spelen maken hem voor dit elftal nét interessanter dan enkele centrale verdedigers met imposantere fysieke cijfers.
Centrale verdediger: Pau Cubarsí (Spanje)
Pau Cubarsí is pas negentien jaar, maar verdedigt alsof hij al jarenlang op het hoogste podium rondloopt. De speler van Barcelona straalt rust uit, kiest vrijwel altijd de juiste voortzetting en laat zich nauwelijks verleiden tot onnodige tackles of wilde ingrepen.
Met 670 aangekomen passes hoeft Cubarsí dit toernooi alleen Rodri (753 passes) voorrang te verlenen. Met een nauwkeurigheid van 97 procent behoort Cubarsí tot de meest zuivere passers van het toernooi. Cubarsí is geen verdediger die opvalt door spektakel, maar juist door de bijna foutloze vanzelfsprekendheid waarmee hij wedstrijden controleert. Het leverde hem de prijs voor beste jonge speler van het WK op.
Linksback: Marc Cucurella (Spanje)
Aan de andere kant staat Marc Cucurella, die met zijn energie, intensiteit en continue loopacties bijna niet van het veld weg te denken was. De linksback bestrijkt de hele flank, zet vroeg druk en verschijnt veelvuldig in de laatste fase van Spaanse aanvallen.
Met twee assists was Cucurella samen met Dani Olmo de belangrijkste aangever van Spanje. Zijn aanvallende bijdrage is extra waardevol omdat La Roja aan de linkerkant niet altijd over een volledig fitte of uitgesproken buitenspeler kon beschikken. Cucurella moest daardoor niet alleen verdedigen, maar ook breedte, diepgang en creativiteit leveren. Hij slaagde op alle drie de onderdelen.
Middenvelder: Rodri (Spanje)
Rodri is opnieuw de speler om wie het complete Spaanse elftal draait. Na twee seizoenen waarin blessures zijn ritme verstoorden, heeft hij op het WK laten zien dat hij nog altijd wedstrijden kan domineren zonder voortdurend in de buurt van het vijandelijke doel te verschijnen.
De aanvoerder bepaalt waar en wanneer Spanje aanvalt, sluit ruimtes af bij balverlies en speelt zijn ploeg telkens onder de eerste druk van de tegenstander uit. Met 753 voltooide passes is hij mijlenver verwijderd van alle andere spelers op dit WK. Rodri is de metronoom, de bewaker van de restverdediging en de speler die het Spaanse positiespel bij elkaar houdt. Terecht won hij de Gouden Bal.
Middenvelder: Enzo Fernández (Argentinië)
Enzo Fernández is de dynamische tegenhanger van Rodri. Waar de Spanjaard controle brengt, zorgt Fernández voor versnelling, druk en agressie. Hij duikt overal op: voor de defensie, tussen de linies en rond het strafschopgebied van de tegenstander.
Geregeld dwong hij de tegenstander tot balverlies. Zijn gelijkmaker in de halve finale tegen Engeland onderstreepte bovendien dat hij ook op de belangrijkste momenten naar voren durft te stappen. Fernández laat Argentinië beter voetballen, maar vooral ook met meer intensiteit spelen.
Middenvelder: Jude Bellingham (Engeland)
Jude Bellingham eindigde zijn WK zaterdag in stijl. De middenvelder scoorde ook in de krankzinnige troostfinale tegen Frankrijk en bracht zijn totaal daarmee op zeven doelpunten. Voor een speler die vanuit het middenveld opereert, is dat een uitzonderlijke productie.
Bellingham was niet alleen afmaker, maar ook aanjager, baldrager en verbindingsspeler. Met zijn loopvermogen kon hij in één aanval diep in het eigen strafschopgebied verdedigen en enkele seconden later naast Harry Kane opduiken. Engeland greep naast de finale, maar zonder Bellingham was de ploeg mogelijk niet eens tot de laatste vier doorgedrongen.
Rechtsbuiten: Kylian Mbappé (Frankrijk)
Kylian Mbappé verliet het WK zonder wereldtitel, maar wel met opnieuw historische cijfers. Dankzij twee doelpunten tegen Engeland kwam hij uit op tien treffers tijdens deze editie. Daarmee is hij, net als in 2022, topscorer van het toerooi. Met in totaal 22 WK-doelpunten is hij nu alleen recordhouder, vóór Lionel Messi.
De halve finale tegen Spanje was zijn minste wedstrijd, maar één teleurstellende avond kan zijn complete toernooi niet uitwissen. Mbappé scoorde in hoog tempo, besliste wedstrijden vrijwel eigenhandig en bleef voortdurend de aanvaller voor wie tegenstanders hun volledige organisatie moesten aanpassen. Na het toernooi werd Mbappé benoemd tot winnaar van de Bronzen Bal.
Spits: Erling Haaland (Noorwegen)
Noorwegen speelde voor het eerst sinds 1998 weer op een WK en bereikte direct de kwartfinale. Dat succes valt niet los te zien van Erling Haaland. De spits maakte zeven doelpunten en was in iedere wedstrijd trefzeker, behalve tijdens de uitschakeling tegen Engeland.
Zijn meest memorabele optreden volgde tegen Brazilië, toen hij met twee late doelpunten een sensationele uitschakeling forceerde. Haaland bood Noorwegen een vast aanspeelpunt, dreiging in de diepte en vooral de zekerheid dat iedere kans voldoende kon zijn. Harry Kane was een serieuze kandidaat, maar Haalands impact op een aanzienlijk minder hoog aangeschreven land geeft de doorslag.
Linksbuiten: Lionel Messi (Argentinië)
Ook op 39-jarige leeftijd blijft Lionel Messi bepalend op het allerhoogste podium. Hij beëindigde het WK met acht doelpunten en vier assists. Met twaalf directe doelbijdragen heeft hij op dit WK een niveau bereikt dat sinds Gerd Müller in 1970 niet meer is vertoond.
In de halve finale tegen Engeland leverde Messi beide assists tijdens de late Argentijnse ommekeer. Eerst vond hij Enzo Fernández, vervolgens bediende hij Lautaro Martínez voor de winnende kopbal. Messi hoeft niet meer negentig minuten lang iedere aanval te dragen. Hij kiest zijn momenten, vertraagt het spel wanneer dat nodig is en slaat toe zodra de kleinste opening ontstaat. Messi behoort ook op zijn zesde WK tot de absolute buitencategorie en werd door de FIFA beloond met de Zilveren Bal.
Het FCUpdate-elftal van het WK 2026: Vozinha; Pedro Porro, Lisandro Martínez, Pau Cubarsí, Marc Cucurella; Rodri, Enzo Fernández, Jude Bellingham; Kylian Mbappé, Erling Haaland, Lionel Messi.