Het is zaterdag 10 oktober 2015 als Virgil van Dijk zijn debuut maakt als Oranje-international. Samen met Jeffrey Bruma vormt hij het centrale duo tijdens de nipte zege op Kazachstan. Bijna elf jaar later gaat dé leider van het Nederlands elftal zijn honderdste interland spelen, in een nationale ploeg die er in die tijd flink op is veranderd. Een overzicht van de opvallendste collega’s van Van Dijk in Oranje.
Na een goed gesprek met Xavi Hernández hakte Van Dijk de knoop door: na een lastige zomer bleef hij beschikbaar voor het Nederlands elftal, iets wat hem direct een mijlpaal oplevert. Tegen Servië speelt de verdediger zijn honderdste interland, mits hij natuurlijk niet uitvalt in de warming-up.
Andere tijden
Artikel gaat verder onder video
Wie voor de aardigheid een blik werpt op de selectie van Oranje tijdens het debuut van Van Dijk, komt daar met enige verbazing uit. Waar de Liverpool-captain tegenwoordig een defensie vormt met Denzel Dumfries, Jan Paul van Hecke en Micky van de Ven, deed hij dat toen met respectievelijk Kenny Tete, Jeffrey Bruma en Jaïro Riedewald. Achter hem stond Tim Krul, die wegens een blessure vervangen moest worden door Jeroen Zoet.
Vanaf de bank waren spelers als Vurnon Anita, Riechedly Bazoer, Terence Kongolo en Karim Rekik getuige van het debuut van dé toekomstige leider van het elftal. Een interlandperiode later deden bijvoorbeeld Marko Vejinovic en Erik Pieters hetzelfde.
2016
Van Dijk groeide in 2016 steeds verder uit tot een vaste waarde van Oranje. Hij won de concurrentiestrijd van onder meer Timo Letschert en Jetro Willems, onder toeziend oog van onder anderen Rick Karsdorp, Jens Toornstra, Marvin Zeegelaar, Joshua Brenet, Bart Ramselaar. Allemaal spelers waarvan je je tegenwoordig amper meer kunt voorstellen dat ze het Nederlands elftal hebben gehaald.
Het zegt veel over de fase waarin het Nederlands elftal zich op dat moment bevond. Oranje was zoekende, had het EK 2016 gemist en moest op zoek naar een nieuwe generatie. Van Dijk maakte die moeizame periode van dichtbij mee.
In 2017 raakte Van Dijk geblesseerd en nam hij bovendien afscheid van zijn vaste compagnon in het centrum: Bruma. Aan het einde van het kalenderjaar keerde hij terug bij Oranje, om in 2018 uit te groeien tot de nieuwe aanvoerder.
Het werd direct een succesvol jaar. Nederland haalde in de Nations League goede resultaten tegen toplanden Duitsland en Frankrijk en plaatste zich uiteindelijk voor de halve finale én finale. Ook in die periode zag Van Dijk weer een hoop spelers komen en gaan. Timothy Fosu-Mensah, Sergio Padt, Ruud Vormer, Pablo Rosario en Javairo Dilrosun zijn slechts enkele voorbeelden.
Een ander Oranje
Vanaf dat moment leken de overgangsjaren van Oranje ten einde. De bondscoach werkte aan een vaste groep, waarin het niveau steeds verder omhoogging. Waar Van Dijk in zijn eerste Oranje-jaren veelal Eredivisie-toppers tegenkwam, stond hij nu op het trainingsveld met spelers die actief waren bij succesvolle internationale clubs.
Als aanvoerder stond hij aan de basis van een nieuw Nederlands elftal. De jaren waarin hij tussen verschillende spelers en generaties terechtkwam, maakten plaats voor een herkenbare kern.
