Robin van Persie dacht vóór zijn overstap naar Arsenal dat hij tot de absolute top van Nederland behoorde. Eenmaal in Londen kwam de voormalig aanvaller van Feyenoord er snel achter dat zijn status weinig betekende. De concurrentie bij Arsenal zorgde voor een stevige realitycheck en veranderde zijn kijk op zijn eigen kwaliteiten, vertelt Van Persie in zijn eerste interview sinds zijn ontslag bij Feyenoord.
Van Persie verruilde Feyenoord in 2004 op twintigjarige leeftijd voor Arsenal en belandde daar tussen een groot aantal gevestigde topspelers. In gesprek met Flashscore vertelt de oud-international hoe groot de omschakeling voor hem was. “Toen ik bij Arsenal aankwam, dacht ik dat ik de beste speler van mijn land was, maar eigenlijk was ik gewoon een talentvolle jonge speler die nog alles moest bewijzen”, geeft hij achteraf toe.
Van Persie merkte in Engeland dat het niveau hoger lag dan hij tot dan toe gewend was. “Door mijn periode in Engeland realiseerde ik me: wacht eens even, er zijn veel betere spelers. Dus moest ik openstaan om te leren, mijn hoofd naar beneden houden en bescheiden zijn."
Van Persie kon zich aan vrijwel de complete selectie optrekken. “Eigenlijk heb ik van bijna het hele Arsenal-team geleerd toen ik in Londen aankwam. Ik was jong, zij waren ouder en zij waren beter. Het was voor mij dus een heel goede plek om terecht te komen."
Uiteindelijk groeide Van Persie bij Arsenal uit tot een van de beste spelers van de Premier League. Toch zijn het volgens hem niet de individuele onderscheidingen die zijn carrière bepalen. In 2012 werd hij uitgeroepen tot speler van het jaar in Engeland, maar aan dergelijke prijzen hecht hij opvallend weinig waarde.
“Ik houd persoonlijk niet van individuele prijzen, omdat het geen feiten zijn. Het zijn meningen van mensen en het hangt ervan af wat andere mensen mooi vinden. Als ze om welke reden dan ook jaloers op je zijn, stemmen ze niet op je. Er zijn dus veel verschillende redenen waarom je zo'n prijs wel of niet wint”, weet hij.
Voor Van Persie ligt de sleutel tot succes vooral in het werk dat buiten beeld wordt verricht. “Om lange tijd aan de top te blijven, moet je kunnen leven met verveling, opofferingen, constante discipline en heel weinig afleiding."