In 2019 stond Tottenham Hotspur nog in de finale van de UEFA Champions League tegen Liverpool. Het leek het moment waarop de Spurs definitief hun plek in de Europese top zouden veroveren. Het team van trainer Mauricio Pochettino speelde aantrekkelijk voetbal en beschikte met spelers als Harry Kane en Heung-min Son over sterren van wereldniveau.
Zes jaar later is de realiteit een stuk minder glorieus. Tottenham staat momenteel zestiende in de Premier League met 29 punten en heeft slechts één punt meer dan West Ham, dat als achttiende in de degradatiezone verkeert. Wel heeft de club nog een wedstrijd tegoed, vanavond tegen Crystal Palace. Winst zou het gat met de onderste drie vergroten naar vier punten, verlies zorgt ervoor dat de druk op Tottenham enorm blijft. Voor een club die zich jarenlang tot de ‘Big Six’ rekende, is dat een pijnlijke realiteit.
Wanneer Tottenham in crisis verkeert, valt de kritiek vaak op voorzitter Daniel Levy en de ENIC Group, die de club jarenlang hebben geleid. Onder hun toezicht groeide de club financieel aanzienlijk. Levy trad echter in september 2025 af als voorzitter, en sindsdien is Peter Charrington aangesteld als de nieuwe voorzitter, terwijl ENIC Group nog steeds eigenaar blijft. Het nieuwe Tottenham Hotspur Stadium kostte meer dan één miljard pond en behoort tot de modernste stadions van Europa.
Veel supporters vinden echter dat de club zich te veel als bedrijf en te weinig als topclub gedraagt. Voormalig Spurs-trainer Antonio Conte verwoordde dat gevoel in 2023 op pijnlijke wijze. “Ze spelen hier al twintig jaar zo en hebben nooit iets gewonnen. Waarom?”, vroeg de Italiaan zich hardop af, waarbij hij de winnaarsmentaliteit binnen de club in twijfel trok. Ook analist Jamie Carragher wees op het contrast tussen de faciliteiten en de prijzenkast: “Tottenham heeft een fantastisch stadion en een fantastisch trainingscomplex, maar uiteindelijk draait voetbal om het winnen van prijzen.”
Naast het bestuur ligt het probleem ook op het veld. Tottenham is dit seizoen bijvoorbeeld tactisch te statisch en creëert te weinig kansen. Te vaak wordt er ruimte gelaten in de rug van de verdediging, waardoor de ploeg gemakkelijk doelpunten tegen krijgt. Spelers lijken uit vorm en missen zelfvertrouwen. Bovendien ontbreekt een duidelijke leider die het team kan organiseren en de defensie op orde houdt. Transfers zoals Matthys Tel of Randal Kolo Muani tonen aan dat de club vaak gokt op jonge talenten die niet direct op het hoogste niveau presteren. Dat is risicovol, zeker in een competitie die steeds sterker wordt. De Spurs kunnen beter investeren in ervaren Premier League- of Champions League-spelers die het niveau van het team direct kunnen verbeteren.
Daarnaast is de competitie de laatste jaren sterker geworden. Clubs als Newcastle en Aston Villa hebben tactisch vooruitgang geboekt en investeren doelgerichter. Analist Gary Neville zei daarover volgens Sky Sports: “De Premier League is zo competitief geworden dat een kleine terugval je meteen naar het midden of zelfs de onderkant van de ranglijst kan brengen.” Tottenham lijkt daar dit seizoen het slachtoffer van te zijn.
Onder fans groeit de frustratie. Tottenham won zijn laatste grote prijs in 2015, toen het de Europa League veroverde. Tijdens protesten klonk volgens The Athletic zelfs de leus: “Built a business, killed a football club.” Financieel staat de club er uitstekend voor, maar sportief blijft succes uit.
Daarmee rijst de vraag: hoort Tottenham nog bij de ‘Big Six’? Met nog tien wedstrijden te spelen kijkt de club vooral naar beneden. Het duel van vanavond tegen Crystal Palace voelt bijna symbolisch: winst betekent ademruimte, verlies verdiept de crisis.
Toch zijn er mogelijkheden om terug te keren naar de Europese top. Tottenham kan terugvallen op uitstekende faciliteiten, een modern stadion, een loyale fanbase en financiële slagkracht om salarissen te betalen. Met de juiste trainer kunnen ze een project starten dat spelers van hoog niveau aantrekt. Clubs als Arsenal of Manchester United tonen dat dergelijke trajecten werken: Arsenal strijdt inmiddels weer structureel om de Premier League- en Champions League-titels. Een coach als Mikel Arteta heeft dat al bewezen, maar ook Kjetil Knutsen van Bodø/Glimt is een interessant voorbeeld van een trainer die met tactische scherpte en een frisse visie een team kan transformeren. Cruciaal blijft dat Tottenham kritisch kijkt naar transfers, tactiek en leiderschap. Alleen dan kan de club de vicieuze cirkel van middelmaat doorbreken.