Internationale media meedogenloos voor Duitsland na WK-debacle

De sensationele uitschakeling van Duitsland heeft internationaal voor een storm aan kritiek gescoord. De ploeg van Julian Nagelsmann ging na strafschoppen pijnlijk ten onder tegen Paraguay, wat direct leidde tot snoeiharde analyses in de buitenlandse pers. De kritiek richt zich daarbij opvallend vaak op de bondscoach, wiens tactiek door verschillende media als tandeloos wordt bestempeld.

Het duel kende weinig spektakel, ondanks dat de Duitsers liefst 79 procent balbezit noteerden in de eerste helft. Na een openingstreffer van Julio Enciso en de gelijkmaker van Kai Havertz liep de ploeg zich keer op keer vast op de georganiseerde defensie van de Zuid-Amerikanen. Een afgekeurde goal van Jonathan Tah in de verlenging en gemiste penalty's van Havertz, Nick Woltemade en Tah bezegelden uiteindelijk het lot van de viervoudig wereldkampioen. Het was de eerste keer in de geschiedenis dat Duitsland een penaltyserie op een WK verloor.

In Duitsland zelf is de toon direct snoeihard. Bild spaart de nationale ploeg allerminst en schrijft dat het optreden van Duitsland nauwelijks als een fatsoenlijke WK-wedstrijd kan worden omschreven. “De nationale ploeg leverde over lange fases een absolute wanprestatie af, waarbij het spel zich liet samenvatten als langzaam, saai en energieloos, zonder enige vorm van overtuiging richting het doel van de tegenstander,” aldus de sportkrant. Ook de Duitse tak van Sky Sport komt tot een vergelijkbare conclusie en benadrukt dat het elftal van Nagelsmann volledig is vastgelopen in zijn eigen spel. Volgens het medium is de uitschakeling het gevolg van een ploeg die wel de bal had, maar niet wist wat ermee te doen. “Duitsland had gedurende grote delen van de wedstrijd controle over het spel, maar die controle bleek leeg, omdat er geen enkele creativiteit of verrassing in het aanvalsspel zat en Paraguay nauwelijks in verlegenheid werd gebracht,” zo luidt de analyse.

In Engeland wordt vooral ingezoomd op datzelfde patroon van machteloos overwicht. The Guardian omschrijft het duel als een schoolvoorbeeld van een dominante ploeg die zichzelf stukloopt op een georganiseerd blok. “Duitsland had de bal vrijwel constant in bezit en leek daardoor de wedstrijd te controleren, maar in werkelijkheid werd het nooit echt gevaarlijk omdat elke aanval eindigde in voorspelbare patronen zonder doorbraak of tempoverhoging,” schrijft de krant, die vooral wijst op het gebrek aan oplossingen in de laatste fase. The Daily Mail gaat nog een stap verder en koppelt de uitschakeling direct aan de druk op de bondscoach. In hun verslag wordt gesteld dat Duitsland opnieuw een groot toernooi vroegtijdig verlaat terwijl de verwachtingen torenhoog waren. “Dit was een wedstrijd waarin Duitsland alles leek te hebben behalve richting en scherpte, en waarin duidelijk werd dat de ploeg van Nagelsmann geen antwoord had op een tegenstander die zich volledig terugtrok en discipline boven alles stelde,” schrijft het Britse medium.

In Frankrijk legt L’Équipe de nadruk juist op de prestatie van Paraguay, dat volgens de krant een voorbeeld stelde in discipline en vechtlust. “Paraguay heeft zich gedurende 120 minuten vastgebeten in een wedstrijd waarin het nauwelijks balbezit had, maar waarin het door organisatie, discipline en mentale weerbaarheid standhield tegen een Duitse ploeg die wel domineerde maar nooit echt brak door de defensieve linies heen,” stellen zij. 

Ook in Italië is de analyse helder. La Gazzetta dello Sport spreekt van een Duitse mislukking waarin dominantie geen enkele waarde had. “Duitsland had de controle over de wedstrijd in handen en speelde vrijwel voortdurend op de helft van Paraguay, maar het ontbrak volledig aan tempo, verbeelding en effectiviteit in de eindfase, waardoor de tegenstander relatief comfortabel overeind kon blijven en uiteindelijk toesloeg op de momenten die ertoe deden,” zo klinkt het.

Wat in vrijwel alle internationale media terugkeert, is hetzelfde beeld: Duitsland had de bal, maar nooit de wedstrijd. Het tempo lag te laag, de ideeën waren voorspelbaar en in de beslissende zones ontbrak elke vorm van scherpte. De strafschoppenreeks was uiteindelijk slechts de bevestiging van wat al 120 minuten zichtbaar was.