Na een lange en prachtige carrière is Ron Jans nu echt gestopt als voetbaltrainer. Hij sloot zijn loopbaan af door zich met FC Utrecht zich te plaatsen voor de play-offs om Europees voetbal . Ook pakte hij op de valreep een uniek record: met 274 overwinningen is hij de trainer met de meeste zeges ooit in de Eredivisie. In een afscheidsinterview met ESPN blikt Jans vanuit zijn eigen tuin terug op zijn loopbaan.
Het afscheid bij zijn laatste wedstrijd tegen Fortuna Sittard, inclusief een mooie erehaag, deed Jans veel. "Dit afscheid had ik pas na de wedstrijd verwacht, niet ervoor. Dat maakte het extra indrukwekkend", vertelt hij. Inmiddels geniet hij van de rust in het Drentse Tienaarlo. "Het besef is er vanaf dag één: je hoeft niet meer bezig te zijn met nieuwe spelers of de start van het seizoen. Niks moet, alles mag. Dat heerlijke gevoel koester ik enorm."
In het interview krijgt Jans video's te zien van mensen met wie hij heeft gewerkt. Zo komt ook FC Utrecht-eigenaar Frans van Seumeren in beeld. Hij bedankt Jans, maar begint ook over een moeilijk moment in januari toen het sportief even tegenzat.
Jans moet lachen als hij de beelden ziet. "Frans zag in die periode gewoon niet meer de vrolijke Ron Jans, maar een oude, chagrijnige man. Nou, oud klopt wel, maar chagrijnig... Maar hij zei me wel recht in mijn gezicht de waarheid. Dat was even een harde klap, maar hij had wel gelijk. Het mooie is dat we daarna samen uit dat dal zijn geklommen en het seizoen geweldig hebben afgemaakt."
Hoewel Jans ook succesvol was bij FC Groningen en FC Twente, ligt zijn absolute hoogtepunt in Zwolle. Met PEC won hij in 2014 de KNVB Beker door grootmacht Ajax met maar liefst 5-1 te verslaan.
"Dat was de 'code rood' van mijn carrière", blikt Jans met glinsterende ogen terug. "Winnen van Ajax met 5-1 is een absoluut hoogtepunt. Maar het is vooral een prachtige herinnering omdat mijn vader erbij was. Hij had vroeger zelf elf jaar bij Zwolle gespeeld. Dat ik daar trainer werd, gaf hem op zijn oude dag zijn levensvreugde weer terug. Dat was fantastisch."
Jans praat ook openlijk over de zwarte bladzijde in zijn carrière: zijn snelle vertrek bij het Amerikaanse FC Cincinnati na een racisme-rel. Jans zong destijds in de kleedkamer een liedje mee waarin het N-woord zat.
"Het had eigenlijk niks met racisme te maken", legt hij uit. "Ik zong een liedje van Bob Dylan mee. Natuurlijk had ik beter moeten weten, dat woord moet je gewoon niet gebruiken. Maar de club had al langer ruzie met een aantal spelers. Ik was van de club en ben uiteindelijk geslachtofferd. Ik ben soms wat naïef en te open, maar dat hoop ik ook te blijven."
Veel trainers stoppen, maar keren later toch weer terug. Denk maar aan Dick Advocaat. Jans belooft dat hij dat niet gaat doen. Zelfs voor de grootste clubs komt hij zijn luie stoel niet meer uit.
"Of ik een 'Advocaatje' ga doen? Nee, dat is echt niet de bedoeling. Ik heb hier heel goed over nagedacht. Als Barcelona nu belt? Dan zeg ik: sorry, maar nu even niet. Ook bondscoach worden van een land trekt me niet. Ik wil nu eerst kijken hoe dit rustige leven bevalt, en ik denk dat het heel goed gaat bevallen."
Jans sluit af met een bedankje aan iedereen die hij is tegengekomen. "Ik heb dankzij heel veel andere mensen een geweldig leven gehad. Dus iedereen bedankt."