Mats Seuntjens heeft in een emotioneel interview met NACTV teruggeblikt op de loodzware week die hij achter de rug heeft. De voetballer van NAC Breda verloor onlangs zijn pasgeboren dochtertje.
Bij dat grote verlies werd afgelopen vrijdagavond op indrukwekkende wijze stilgestaan in het Rat Verlegh Stadion tijdens NAC Breda - VVV-Venlo (0-2). Seuntjens, die zelf nog meedeed aan het duel met de Venlonaren, kwam na afloop samen met zijn partner het veld op. Vervolgens werden de stadionlampen gedimd en ontstaken supporters sterretjes vanaf de tribunes. Seuntjens kon zijn tranen daarbij niet meer bedwingen.
"Het was heel intens", vertelt Seuntjens in een interview met NACTV over de afgelopen week. "Ik heb veel steun ervaren. Zeker vanuit NAC, maar ook van vrienden en familie. Het was een rare gewaarwording, dat ik weer voor het eerst naar Zundert ging na alle gebeurtenissen. Ik stapte in de auto en reed daarnaartoe, maar was met mijn gedachten eigenlijk heel ergens anders. Maar eenmaal in Zundert werkt het dan toch zo dat je je gedachten een beetje kunt verzetten. Bepaalde teamgenoten, maar ook de hele groep, staf en de hoofdtrainer helpen er toch mee dat ik daar, voor zover dat kan, met een goed gevoel sta."
Toch is het zwaar om zijn partner alleen te laten en richting het trainingscomplex in Zundert te rijden: "Het is verschrikkelijk moeilijk. We proberen zo veel mogelijk familie en vrienden bij ons thuis te hebben als ik ga trainen. Volgens mij is dat elke keer wel gelukt, maar dan nog is het anders om zelf weg te gaan bij je vrouw. Je weet wat voor lastige periode het is en hoeveel pijn daarin zit. Dat is mentaal, maar bij mijn vrouw ook fysiek. Het is onmenselijk wat zij heeft moeten meemaken. Je wil er dan zo veel mogelijk zijn, maar uiteindelijk zit ik zelf ook in een verwerkingsproces. Maar mijn vrouw staat op één."
"Eigenlijk sla ik me door elke dag opnieuw heen. Dat is het enige wat je kunt doen", vervolgt Seuntjens, die iedereen bij NAC Breda ontzettend dankbaar is voor de steun. "Ik wil het bestuur van NAC, en Remco Oversier in het bijzonder, alle credits daarvoor geven. Ik ben ze heel dankbaar. Ze hebben mijn familie een aparte ruimte, volgens mij de bestuurskamer, gegeven tijdens de wedstrijd. Ik wilde niet dat ze tussen de mensen zouden zitten bij iets wat heel heftig zou zijn."
Heftig en confronterend was ook het eerbetoon direct na afloop van de wedstrijd: "Ik wist niet zo goed wat ik echt kon verwachten", gaat Seuntjens verder over het eerbetoon. "Als voetballer neem je die uitslag (0-2 verlies, red.) dan toch een beetje mee, ook al is die totaal niet belangrijk. Maar er bleven zó veel mensen zitten... Dat was echt heel speciaal. Toen de stadionlichten uitgingen... Ik kan alleen maar mijn petje afnemen en een enorme buiging maken voor iedereen die aanwezig was en hiervoor heeft gezorgd. Ik ben enorm dankbaar voor iedereen die hier zijn steentje aan heeft bijgedragen, op welke manier dan ook. Er zijn echt geen woorden voor wat er in het stadion gebeurde. Dat probeer je wel, maar die zijn er niet. Die bestaan niet. Daarna kwam ik thuis, was mijn telefoon ontploft en keek ik naar de foto's en video's. Het kwam toen zo erg binnen, dat ik dankbaar was. Als ik mijn vrouw dan zie staan, voor het publiek, zo sterk..."