Rob Lee heeft bepaald geen warme herinneringen aan Ruud Gullit. De voormalig middenvelder van Newcastle United kijkt met afgrijzen terug op de periode waarin de Nederlander de scepter zwaaide op St. James' Park. Lee noemt Gullit zelfs 'de meest arrogante man' die hij ooit heeft ontmoet.
Gullit was in het seizoen 1998/99 de trainer van Newcastle. Lee behoorde op dat moment tot de ervaren krachten van the Magpies, maar merkte al snel dat Gullit weinig met hem op had. De trainer wist volgens de Engelsman sowieso niet goed wat hij met een aantal gevestigde namen moest beginnen.
Artikel gaat verder onder video
"Het was waarschijnlijk de slechtste periode die ik bij de club heb meegemaakt. Ik had net een contract voor drieënhalf jaar getekend, dus hij kwam niet zomaar van me af. Hij wist met een aantal van ons gewoon niet wat hij moest doen. Met mij, John Barnes, Ian Rush en Stuart Pearce. Hij had geen idee wat hij met ons aan moest", vertelt Lee in de podcast Undr the Cosh.
'Hij wilde me niet eens op de teamfoto'
Tijdens de voorbereiding liep de spanning hoog op. "In de zomerstop pakte hij mijn nummer 7 af. Hij wilde me niet in de teamfoto hebben. En hij vertelde het me niet eens zelf. Andere mensen moesten het mij vertellen. Uiteindelijk ben ik wel op die foto gekomen, maar iemand van de persafdeling kwam naar me toe en vertelde dat ik geen shirt had. Ik dacht eerst: bedoel je dat ik nummer 7 niet meer heb? Maar nee, ik kreeg helemaal geen shirt. Hij wilde me er geen geven."
Uiteindelijk kwam Lee terecht bij de jeugdopleiding, waar Peter Beardsley op dat moment werkzaam was. Ook Pearce en Barnes kregen volgens hem de mogelijkheid om daar te trainen. "Peter Beardsley zei uiteindelijk tegen mij, Stuart Pearce en John Barnes dat we niet bij het eerste hoefden te komen als we dat niet wilden. Dan konden we met de jeugd trainen. Dus ik heb een paar maanden met de jeugd meegetraind."
Een normaal gesprek met Gullit zat er volgens Lee nauwelijks in. "Ik heb hem een paar keer gesproken, maar als iemand zo arrogant is, valt er eigenlijk niet mee te praten. Hij begon bijvoorbeeld steeds over Chelsea. Op een gegeven moment zei hij tegen mij: 'Wij versloegen jullie vroeger altijd.' Ik dacht: wacht even, jij bent hier manager van Newcastle. Vervolgens begon hij over wedstrijden waarin Chelsea ons zogenaamd altijd versloeg. Ik zei alleen maar: 'Dat kan ik me niet herinneren.'"
Ook na de verloren FA Cup-finale tegen Manchester United van 1999 ergerde Lee zich aan de houding van de Nederlander. Ondanks de nederlaag waren enorme aantallen Newcastle-supporters naar de stad gekomen en ging een eerder georganiseerde rondrit met een open bus door. "Er stonden nog steeds 100.000 supporters. Dat is Newcastle, hè. Ongelofelijk. Wij stonden allemaal boven op die bus en ik weet nog dat hij beneden zat. Gewoon zijn krant te lezen en een kop thee te drinken. Toen dacht ik alleen maar: arrogant. Je bent gewoon arrogant."
Lee juichte voor Sunderland: 'Dat heb ik vaak genoeg toegegeven'
Het definitieve kantelpunt kwam tijdens de beladen wedstrijd tegen Sunderland. Gullit passeerde verschillende grote namen. Lee zat thuis, terwijl ook Alan Shearer en Duncan Ferguson buiten de basis werden gehouden.
"Ik speelde niet. Jamie McClen stond voor mij in het elftal. Ik zat thuis. Toen liet hij ook Alan buiten de ploeg en Duncan eveneens. Ik denk dat we allemaal vertrokken waren als we die wedstrijd hadden gewonnen. Echt allemaal", blikt hij terug. Lee was echter voor Sunderland. "Ja. Dat heb ik vaak genoeg toegegeven."
Zelfs toenmalig Sunderland-manager Peter Reid heeft Lee later verteld hoe verbaasd hij was toen hij de opstelling van Gullit onder ogen kreeg. "Peter Reid zei tegen mij: 'We zagen het wedstrijdformulier en ik hoefde niet eens meer een wedstrijdbespreking te houden.' Hij legde dat papier voor zijn spelers neer en zei: 'Hij wil ontslagen worden. Ga hem geven wat hij wil.' Dat was het. Twee dagen later was hij weg."
