Voetbalnieuws
EK-serie: Nederland, beste EK-land van laatste 20 jaar
Op 7 juni 2008 wordt in Basel het EK voetbal geopend. Vanaf die dag doen 16 landen een gooi naar een plek in de finale, die ruim drie weken later gespeeld wordt in Wenen. In de periode voorafgaand aan dit toernooi stelt FCUpdate.nl alle deelnemende landen aan jullie voor. Deze week in deel 15: Nederland.
Bij de bookmakers staat Nederland zeker niet bovenaan, als het gaat om de grootste kanshebbers op de Europese titel. Frankrijk, Italië, Duitsland, Spanje en zelfs Tsjechië worden vaak hoger ingeschat dan de ploeg van Marco van Basten. Dat is eigenlijk heel apart, want wie naar de statistieken kijkt kan niets anders concluderen dan dat Oranje de laatste jaren uitzonderlijk goed presteert.
 |
| EK 2004: Van Nistelrooy scoort tegen Duitsland |
Op basis van de meeste recente EK's, zou Oranje zelfs als topfavoriet voor de titel moeten gelden. Want geen enkel land presteerde in de laatste twintig jaar beter op Europese eindtoernooien, dan Nederland. Eén keer werd het EK gewonnen (1988) en bovendien werd liefst drie keer (1992, 2000, 2004) de halve finale gehaald. De 'slechtste' prestatie was een plek in de kwartfinale in 1996. Ter vergelijking: landen als Duitsland (2000, 2004), Frankrijk (1992) en Engeland (1988, 1992, 2000) sneuvelden regelmatig al in de groepsfase, terwijl Italië (1992), Spanje (1992) en ook Frankrijk (1988) soms niet eens van de partij waren op een Europees titeltoernooi.
Niet alleen tijdens deze EK's, maar ook in kwalificatieverband presteert Nederland de laatste jaren uitstekend. Er werd een beetje lacherig gedaan over het feit dat Oranje groepshoofd was tijdens de loting voor ht EK, maar dat is volledig onterecht. Want dat Oranje groepshoofd was, kwam omdat geen enkel land zó goed presteerde tijdens de kwalificatiereeksen naar het WK 2006 en het EK 2008. Zelfs landen als Italië, Frankrijk, Spanje en Zweden morsten meer punten dan Nederland.
De blikvanger: Robin van Persie
 |
|
Op basis van de kwalificatiereeks, kan er maar één smaakmaker aangewezen worden bij Oranje, namelijk Robin van Persie. De aanvaller van Arsenal leidde Nederland bijna eigenhandig naar het EK, door met name in de eerste fase van het kwalificatietraject bij vrijwel ieder doelpunt betrokken te zijn. Zo maakte hij de cruciale 1-1 tegen Bulgarije (uit) en was hij trefzeker in de thuisduels tegen Wit-Rusland en Albanië. Het is dan ook geen toeval dat het, toen Van Persie na de zomer van 2007 wegviel door blessureleed, ineens een stuk moeizamer ging lopen bij Oranje. Zonder Van Persie werd er verloren van Roemenië en Wit-Rusland en nam de kritiek flink toe. Dit leidde er uiteindelijk toe dat de speelwijze omgegooid werd, van 4-3-3 naar 4-2-3-1. In dit nieuwe systeem moet Van Persie één van de drie mensen achter spits Ruud van Nistelrooy worden. Hoe hij zijn rol precies gaat invullen, is echter nog volstrekt onduidelijk. Door zijn blessures speelde Van Persie immers nog geen minuut in het 'nieuwe' Oranje. De wedstrijd tegen Italië wordt zijn primeur.
Van Persie is een generatiegenoot van Rafael van der Vaart. Toen beide spelers jong waren, werden ze vaak met elkaar vergeleken. Het is daarom opvallend om te zien hoe verschillend de carrières van beide spelers lopen. Waar Van der Vaart op 17-jarige leeftijd al een vedette was bij Ajax, kwam de loopbaan van Van Persie op dat moment nog niet echt van de grond. Bij Feyenoord besefte men wel dat het met Van Persie goud in handen had, maar de aanvaller had zijn tekortkomingen. Met name qua instelling. Zo werd hij in 2002 door toenmalig coach Bert van Marwijk naar huis gestuurd, toen Feyenoord zich voorbereidde op de Europese Supercup tegen Real Madrid. Van Marwijk irriteerde zich aan de manier waarop Van Persie 'warmliep' in de Champions League-wedstrijd tegen Fenerbahçe en stuurde hem weg.
 |
|
Van Marwijk stak veel tijd in het talent, maar op één of andere manier slaagde hij er niet in om het maximale in Van Persie naar boven te halen. Van der Vaart was op dat moment al een ster van het Nederlandse voetbal, maar Van Persie stokte in zijn ontwikkeling. Arsenal-manager Arsene Wenger herkende echter het talent van de Rotterdammer en haalde hem naar Londen. Onder de vleugels van Wenger en Dennis Bergkamp ontwikkelde Van Persie zich, zowel op als buiten het veld. Eindelijk kwam het volledige potentieel van de aanvaller naar voren. Tussen wereldtoppers als Henry, Bergkamp en Vieira kreeg Van Persie de tijd en mogelijkheid om uit te groeien tot een complete aanvaller. Dat deed hij zo goed, dat hij Van der Vaart in zijn ontwikkeling voorbij is.
De oude bekende: Arjen Robben
In de zomer van 2004 wist iedereen het zeker: Arjen Robben zou de nieuwe ster van Oranje worden. De aanvaller brak die zomer door tijdens het EK. Hij speelde een fantastische wedstrijd tegen Tsjechië (de wedstrijd met de beruchte 'Bosvelt voor Robben'-wissel) en benutte in de kwartfinale tegen Zweden de beslissende penalty. Robben stapte over naar Chelsea en alom werd verwacht dat hij zich daar zou ontwikkelen tot één van de beste aanvallers ter wereld.
 |
| Robben na zijn goal tegen Servië op het WK |
Wie nu terug kijkt op de periode tussen het vorige EK en het komende EK, kan niet anders concluderen dan dat Robben stilgestaan is in zijn ontwikkeling. "Ik heb niet de ontwikkeling doorgemaakt, waar ik zelf op hoopte. Dat komt door al die kloteblessures", zei Robben vorige week. Met name de afgelopen twee jaar gebeurde het zelden dat Robben een reeks van tien aaneengesloten wedstrijden kon spelen, zonder last te krijgen van blessures. Bovendien was hij voor het WK 2006 dé hoop van het Nederlandse volk, maar hij loste zijn belofte alleen in tegen Servië (1-0). In de daaropvolgende duels tegen Ivoorkust en Portugal speelde Robben ongelukkig en kon hij niet het verschil maken.
Nu, vier jaar na het EK in Portugal, is Robben uit op eerherstel. "Het is te lang geleden dat ik belangrijk ben geweest voor Oranje", zei hij deze week. Daarmee sloeg hij de spijker op zijn kop, want na het duel tegen Servië op het WK, liet hij weinig meer zien. Het is hoog tijd dat Nederland de oude Robben weer ziet, vindt hij. De Robben van 2004, bijvoorbeeld. Het is nu aan hem om te zorgen dat het Nederlandse volk, en heel Europa, deze oude bekende tijdens het EK weer terugziet.
De bondscoach: Marco van Basten
Na het onrustig verlopen EK van 2004 in Portugal stuitte de Nederlandse bond in haar zoektocht naar een opvolger van Dick Advocaat op Marco van Basten. De legendarische spits was er een aantal jaar tussenuit geweest, maar liet steeds vaker doorschemeren dat hij oren had naar een terugkeer in de voetbalwereld. De KNVB rook haar kans en nam een gok door Van Basten aan te stellen als bondscoach. Zonder enige ervaring als trainer op het hoogste niveau kreeg Van Basten de functie waar menig gelouterd voetbaltrainer van droomt: hoofdtrainer van het Nederlands elftal.
Direct na zijn aanstelling gooide Van Basten het roer flink om. Spelers als Seedorf en Kluivert vielen direct buiten de boot en de oefenmeester gaf handenvol debutanten de kans om aan Oranje te ruiken. Een aantal hiervan kwam duidelijk tekort (Denneboom, Bobson, Meerdink, Van der Bergh), maar het pleit voor Van Basten dat hij ook jongens als Kuyt, Boulahrouz, Van Persie, Maduro en Mathijsen bij Oranje haalde. Langzaam maar zeker kreeg zijn elftal vorm en daarbij had hij het geluk dat de resultaten aanvankelijk uitstekend waren. Wie wint heeft vrienden en dus kon Van Basten rustig verder puzzelen aan zijn ideale Oranje.
 |
| Van Basten in gesprek met Van Nistelrooy (2006) |
Na het WK 2006 sloeg de stemming om. In Duitsland stelde Oranje teleur door al in de achtste finale te verliezen en de kritiek op Van Basten was niet mals. Vooral zijn beslissing om Ruud van Nistelrooy tegen Portugal op de bank te houden, werd hem niet in dank afgenomen. In de periode die volgde bedankten Van Nistelrooy en Van Bommel voor Oranje, na aanvaringen met de coach. Van Nistelrooy keerde terug, maar Van Bommel niet. Omdat bovendien het spel vaak niet om aan te gluren was, nam de kritiek op Van Basten toe. Op het komende Europees kampioenschap moet hij bewijzen, dat hij al die jaren wist waar hij mee bezig was en dat de KNVB een goede gok nam, door hem in 2004 bondscoach te maken.
De prognose: eerste ronde eruit
Laten we eerlijk zijn: wie in een groep terecht komt met de wereldkampioen en de vice-wereldkampioen, is niet bepaald favoriet om de kwartfinale te halen. Zo simpel is het. Maar aan de andere kant is het natuurlijk ook zo, dat Italië en Frankrijk echt niet blij zullen zijn met Nederland als tegenstander in de groepsfase. Want Nederland heeft gewoon een goede ploeg, die met name in offensief opzicht zijn gelijke bijna niet kent. Om met Van Basten te spreken, 'zou het dus zomaar kunnen' dan Nederland wel degelijk voor een stunt zorgt en de volgende ronde haalt. Daar moet niemand raar van opkijken. Maar in onze prognose gebeurt dat niet. Volgens ons zijn Italië en Frankrijk nét een maatje te groot. Maar we laten ons graag verrassen...
Gerelateerd
Clubs
Personen
Tip:
Reacties
Meer voetbalnieuws
