De Afrika Cup is van Marokko. Althans, als het hoger beroep van Senegal mislukt. En dan nog zal het vooral voor de geschiedenisboeken zijn. Iedereen heeft gezien hoe Sadio Mané op de schouders van zijn ploeggenoten ging met de bokaal. Toch neemt de CAF een correct besluit door de beker af te pakken.
Niet iedereen zal de triomf van Marokko erkennen, en dat staat men vrij. Maar artikel 82 van de reglementen, waar de CAF zich op beroept, laat weinig ruimte voor interpretatie. "Als een team om welke reden dan ook zich terugtrekt uit de competitie, niet op komt dagen voor een wedstrijd, weigert te spelen of het veld voortijdig verlaat zonder toestemming van de scheidsrechter, dan wordt het als verliezer beschouwd en definitief uitgesloten van de lopende competitie." Ofwel: een ploeg die het veld verlaat zonder toestemming van de scheidsrechter, verliest de wedstrijd. Senegal deed dat, nota bene op instructie van de bondscoach.
Opvallend is hoe snel de toon van de discussie is veranderd. Tijdens de wedstrijd zelf riepen veel mensen direct dat dit een reglementaire nederlaag moest betekenen. Toen Senegal won, verdween dat geluid naar de achtergrond. Het verhaal had iets heroïsch. Saibari was irritant. Maar het verandert niets aan wat er feitelijk is gebeurd.
Als je accepteert dat een ploeg op zo’n moment het veld kan verlaten en een wedstrijd kan gijzelen, is het einde zoek. Het risico is dan niet eens dat dit elke week gebeurt, maar dat het een middel wordt dat in extreme situaties kan worden ingezet om een wedstrijd te ontregelen.
De CAF verdient applaus voor deze poging om de geloofwaardigheid van het spel te beschermen. Scheidsrechters zullen altijd ter discussie staan, maar er moet wel een ondergrens zijn in hoe teams met die beslissingen omgaan. Bovendien: wat zijn de toernooiregels waard, als ze niet worden nageleefd?
Dat de wedstrijd destijds gewoon is uitgespeeld, is te begrijpen. Met de oplopende spanningen en een wereldpubliek dat meekijkt, kiest de scheidsrechter voor de meest veilige optie. Juist daarom is het logisch dat de echte beoordeling pas daarna komt, wanneer de emotie is gezakt en de regels leidend worden. Acties hebben consequenties.