Manchester United stond zes weken geleden nog op een kruispunt. De top vier leek een illusie, het spel was grillig en de resultaten onder Ruben Amorim werden gekenmerkt door wisselvalligheid. Inmiddels is het sentiment volledig gekanteld. Champions League-voetbal lonkt weer nadrukkelijk en dat is voor een groot deel de verdienste van Michael Carrick.
United staat derde in de Premier League met 51 punten uit 28 wedstrijden, won zes van de laatste zeven competitieduels en speelde er één gelijk. Er zaten zeges tussen op Manchester City, Arsenal en Tottenham Hotspur. Interim-manager Carrick, ooit het verlengstuk van Sir Alex Ferguson op het middenveld, heeft in korte tijd een structurele koerswijziging doorgevoerd. Niet met grootse woorden, maar met gerichte ingrepen in speelstijl, hiërarchie en tactiek.
Hoe Carrick Manchester United op de rails kreeg
Artikel gaat verder onder video
Carrick begon bij de kern: de voetbalidentiteit. Waar Amorim vasthield aan een 3-4-2-1 met een teruggetrokken Bruno Fernandes, koos Carrick voor een herkenbare 4-2-3-1 met meer aanvallende intenties. Het resultaat is meetbaar. United produceert bijna twee keer zoveel directe aanvallen als onder Amorim, noteert vijftig procent meer snelle omschakelmomenten en verstuurt per 90 minuten 21 extra passes naar de laatste linie. Het aantal ‘high turnovers’ – balveroveringen hoog op het veld – steeg van gemiddeld 7,2 naar 8,4 per wedstrijd.
Old Trafford herkent weer iets van het frontvoetbal uit vervlogen tijden. Centraal in die revival staat Bruno Fernandes. Carrick schoof hem direct door naar de nummer 10-positie, dichter bij de spits en losser van defensieve verplichtingen. “Bruno kan uit het niets iets creëren”, zei Carrick tegen Owen Hargreaves op TNT Sports. “Hij is slim en ziet het spel snel. Die extra vrijheid past bij hem, hij heeft van nature een geweldig voetbalbrein.”
Ingrepen op het middenveld
Die vrijheid sorteert effect. Fernandes was in zijn zeven duels onder Carrick betrokken bij evenzoveel doelpunten (vijf assists, twee goals).“Ik ken hem al lang en weet precies wat zijn kwaliteiten zijn", zei de interim-manager verder over de Portugees. "Hij is creatief, dus moet je hem ook creatief laten zijn op de plekken waar hij het verschil kan maken.”
Door de defensieve arbeid nadrukkelijker bij Casemiro en Kobbie Mainoo te leggen, ontstond er balans. Mainoo, onder Amorim nauwelijks basisspeler, startte alle wedstrijden onder Carrick en gaf het middenveld controle en tempo. “Ik leg niet alle verantwoordelijkheid bij Kobbie neer, maar hij doet het op dit moment fantastisch en ik weet zeker dat hij die lijn doortrekt”, aldus Carrick. “Er is voor mij niets mooier dan jonge spelers een kans geven.”
Een andere opvallende zet was het gebruik van Bryan Mbeumo als centrumspits. Carrick legde het simpel uit: “Hij heeft gevoel voor doelpunten en zijn loopacties zijn echt van hoog niveau.” De onderlinge wisselwerking met Fernandes bleek cruciaal. Mbeumo leverde in zeven duels drie goals en twee assists, verdeeld over verschillende posities in de voorhoede. Die positionele flexibiliteit maakt United minder voorspelbaar in de laatste fase.
Toch is de renaissance niet louter aanvallend gedreven. De defensieve structuur werd aangescherpt. Harry Maguire, onder Amorim op een zijspoor, startte alle wedstrijden onder Carrick. United incasseert sindsdien gemiddeld één doelpunt per wedstrijd, tegenover 1,5 eerder dit seizoen. Het aantal toegestane schoten en de Expected Goals Conceded (xGC) daalden significant.
Maguire gaf toe dat de verdediging tekortschoot: “We verdedigden ons eigen strafschopgebied simpelweg niet goed genoeg. Elke keer dat de bal erin kwam, ontstond er gevaar. In de laatste wedstrijden zie je veel meer urgentie. Niet alleen bij de verdedigers, maar ook bij de middenvelders, de buitenspelers die mee terugkomen en de spits die de rand van het zestienmetergebied afschermt.”
Die collectieve defensieve discipline vormt de onderlaag van het succes. Carrick wisselde bovendien nauwelijks: slechts drie wijzigingen in zeven duels, waarvan twee noodgedwongen. Dat creëerde automatisme en rolvastheid.
Gary Neville draait bij
De cijfers zijn indrukwekkend: zes zeges in zeven competitiewedstrijden, ongeslagen, en – inclusief zijn eerdere interim-periode in 2021 – een staat van dienst die hem statistisch op gelijke hoogte zet met de beste Premier League-starts ooit.
Gary Neville, aanvankelijk sceptisch, draaide publiekelijk bij. “De reeks die ze nu neerzetten, heeft iedereen verrast”, zei hij zondag na de 2-1 zege op Crystal Palace. “Zelfs Michael had dit in zijn stoutste dromen niet verwacht. Hij zit nu in poleposition voor de baan. Ik denk dat United zeker als derde gaat eindigen. Ik kan niet geloven dat ik dit zeg, als je bedenkt waar ze zes weken geleden stonden. Er gebeurt iets goeds binnen die ploeg, alles zit mee.”
Toch blijft er voorzichtigheid. Neville waarschuwde eerder: “Als hij United naar de Champions League loodst, zal de roep om hem definitief aan te stellen enorm worden. Ik ben niet tegen Michael als vaste manager, ik heb enorm veel waardering voor hem. Maar Manchester United moet altijd voor de allerbeste beschikbare trainer gaan.”
