Peter Bosz: 'Het is verschrikkelijk als je zulke dingen hoort over je eigen kind'

De landstitel voor PSV is een succes voor Peter Bosz, maar ook een opluchting voor zijn moeder Tiny (86). In een gezamenlijk interview met Voetbal International vertelt Tiny hoe ze de wedstrijden van PSV beleeft.

Tiny is ‘heel gespannen’ bij wedstrijden van PSV. “Als Peter speelt, ben ik heel gespannen. Ik loop weet-ik-hoe-vaak naar het toilet”, zegt ze. Die spanning ervaart haar zoon ook, als hij zijn eigen kind in actie ziet. Gino Bosz speelde voor Vitesse, Heracles Almelo, SC Cambuur en Go Ahead Eagles. “Gezonde spanning is het. Toen Gino moest voetballen, ging ik af en toe bij 'm kijken bij Go Ahead Eagles. Verschrikkelijk.”

“Mensen op de tribune houden geen rekening met vader-zoon, die zeggen primair dat-ie er niets van kan. Het is verschrikkelijk als je dat hoort over je eigen kind”, vertelt de succestrainer van PSV. “Als hij de bal kreeg, hoopte ik alleen maar dat hij 'm niet zou verspelen. Ik heb zelf in de grootste stadions gespeeld, voor honderdduizend mensen. Zenuwachtig was ik niet, want ik had het zelf in de hand. Het is alsof je tweehonderd rijdt op de snelweg. Heb ik nooit gedaan, natuurlijk, maar ik zou niet zenuwachtig zijn. Maar náást iemand…’’

Tiny zegt zich tijdens wedstrijden van PSV vooral af te vragen ‘hoe lang het nog duurt’. “Of juist of het al tijd is, als ze voor staan. Als ze achter staan, gaat de tijd weer veel te snel. Ik kijk ook naar veel andere wedstrijden, naar Liverpool tegen Galatasaray. Wat ging hij tekeer, hè, Slot? Ik kijk dan zonder spanning, dat is lekker rustig.”

“Ik snap nu hoe moeilijk het voor m’n moeder moet zijn”, lacht Bosz. “Ik heb die spanning al bij Gino, terwijl ik uit die wereld kom én zelf op het veld heb gestaan. Omdat het je kind is, kun je niet relativeren.”

Kritiek van de buitenwereld is Bosz zelf ook niet vreemd. “Je hebt analisten, journalisten en supporters en die zeggen wat ze zien. Zo hoort het ook. Maar of iedereen zich realiseert wat erachter zit? Een moeder, zus, broers, kinderen, kleinkinderen? Ik snap dat je daar geen rekening mee kunt houden, maar het is voor familie verschrikkelijk als iemand met woorden helemaal wordt afgebroken. Het gaat om de manier waarop dingen gezegd worden. Ik laat het wel van me afglijden, maar het is een groot verschil als ze het over m’n kind zouden zeggen.”