El Allouchi dankt Willem II- én RKC-supporters: 'Eén en al liefde'

Mounir El Allouchi toont zich dankbaar richting de supporters van zijn eigen club Willem II, maar óók die van RKC Waalwijk. De 31-jarige middenvelder verloor recent zijn jonge dochtertje, maar kwam deze week in alle twee de wedstrijden tussen beide Brabantse clubs in de play-offs om promotie naar de Eredivisie wél in actie. Bij de return in Tilburg was hij zelfs verantwoordelijk voor de uiteindelijk cruciale 1-0.

In Waalwijk begon de 31-jarige El Alllouchi dinsdag op eigen verzoek op de bank. In de twintigste minuut hieven de supporters van beide clubs een ovationeel applaus aan en werden meerdere spandoeken getoond om El Allouchi en zijn familie een hart onder de riem te steken. Na het applaus hieven de fans You'll Never Walk Alone aan. Het deed El Allouchi heel veel: "Het was een geweldig eerbetoon vanuit RKC en Willem II. Bizar, geen woorden voor. Ik werd er ook emotioneel van. Ik heb ze ook bedankt, het deed mijn familie zo goed, niet normaal", zegt de aanvallende middenvelder zaterdag tegen de pers.

El Allouchi kwam in de heenwedstrijd in Waalwijk een kwartier voor tijd binnen de lijnen en had zo een aandeel in de 0-1 zege van Willem II. "Daar heb ik de trainer (John Stegeman, red.) ook voor bedankt. Dat hij mij toch dat kwartiertje laat meedoen, terwijl je weet dat alle ogen op je gericht zijn. Dat is lastig, dat is moeilijk, je weet dat iedereen naar je kijkt. Ik ging warmlopen en iedereen begon te klappen. Nogmaals, ik heb daar geen woorden voor. Dan kun je zeggen, heel cliché, 'dat spreekt voor zich', maar dat spreekt niet voor zich. Eén en al liefde."

'Het heeft zo moeten zijn, echt bizar'

Bij de return in Tilburg begon El Allouchi weer in de basis. Pal na de start van de tweede helft tekende hij vervolgens voor de 1-0, waarop hij zijn treffer emotioneel vierde. RKC maakte nog wel gelijk via Jean-Paul Boëtius, maar wist vervolgens geen tweede treffer die een verlenging zou hebben betekend te produceren. "Dit was misschien één van de zwaarste wedstrijden die we tot nu toe hebben gespeeld", zegt El Allouchi na afloop. "Het was zwaar, het was ploeteren, de hele wedstrijd lang." Over zijn treffer is hij duidelijk: "Ongelooflijk, dat hij voor mijn voeten valt en dat ik hem maak. Ja, het heeft echt zo moeten zijn. Echt bizar."