NEC-middenvelder Jamiro Monteiro heeft in gesprek met Omroep Gelderland openlijk verteld over het overlijden van zijn jongere broertje Johnaton. Laatstgenoemde overleed afgelopen december op slechts 23-jarige leeftijd.
Monteiro tekende enkele weken geleden bij NEC, nadat hij deze zomer uit zijn contract liep bij PEC Zwolle en een sterk WK kende met Kaapverdië. De 32-jarige middenvelder speelde vier wedstrijden op het mondiale eindtoernooi, waaronder het na verlengingen verloren zestiende finaleduel met Argentinië (3-2). Monteiro tekende vervolgens een tweejarig contract bij NEC.
Artikel gaat verder onder video
Afgelopen weekend zat Monteiro tijdens het oefenduel met het Duitse SV Elversberg (0-1 nederlaag) voor het eerst bij de wedstrijdselectie van de Nijmegenaren. De controleur speelde niet, maar stond na afloop wel de aanwezige pers te woord. In gesprek met Omroep Gelderland ging het al gauw over zijn overleden broer Johnaton, die afgelopen december op 23-jarige leeftijd overleed na een kort ziektebed.
"Ik denk bijna elke seconde aan hem", tekende de regionale omroep na de vriendschappelijke wedstrijd op uit de mond van Monteiro. "Iedere ochtend als ik wakker word, zit hij in mijn hoofd. Ook als ik hier dan het veld opkom, is hij bij me. Tijdens de wedstrijd glijdt het wel weer wat van me af. Maar daarna kijk ik altijd even op mijn telefoon. En het eerste wat ik zie, is mijn broertje als achtergrond. Ik zal hem nooit vergeten."
"Hij is de persoon die mij kracht geeft”, vervolgde de NEC’er. “Je kunt niet anders dan het accepteren. Het hoort nu eenmaal bij het leven. Maar dit een plekje geven is voor mij het lastigste wat er is. Ik ben in mijn leven al veel mensen kwijtgeraakt. Maar wat ik voor mijn broertje voelde, heb ik nooit eerder gevoeld."
Monteiro betreurt dat zijn broertje het voor hem zo succesvol verlopen WK in de Verenigde Staten, Mexico en Canada niet meer kon meemaken. "Dat was het plan, om daar met zijn tweeën in Amerika te zijn. Hij was een hele trotse jongen die dat heel intens zou beleven. Jammer genoeg kon het niet, maar ik denk dat hij zeker trots was geweest."
