Het Nederlands elftal won maandagavond van Oezbekistan (2-1), maar daar was dan ook alles mee gezegd. Het spel en scorend vermogen van de ploeg van bondscoach Ronald Koeman baart grote zorgen op het moment dat het WK op het punt van beginnen staat. Drie alarmerende conclusies.
Ja, het was een oefenwedstrijd. Ja, de ambiance was allesbehalve indrukwekkend. En ja, Oezbekistan is niet de tegenstander waar de Oranje-spelers van dromen. Toch hoopte het Oranje-publiek vlak voor de start van het WK een fris Nederlands elftal te zien. Dat gebeurde totaal niet. Op een paar aardige aanvallen na was het spel van Nederland ondermaats tegen een tegenstander die kwalitatief gezien weinig voorstelde. Dat leidt tot onrust in aanloop naar de openingswedstrijd tegen Japan.
Met Donyell Malen in bloedvorm leek het spitsenprobleem van Oranje eindelijk opgelost. De aanvaller scoorde de afgelopen maanden aan de lopende band voor AS Roma en kreeg van Koeman vervolgens twee kansen in de spits van het Nederlands elftal. Tegen Algerije en Oezbekistan kreeg Malen voldoende mogelijkheden om zijn waarde te bewijzen, maar de afronding liet hem in de steek. Zelfs kansen voor een leeg doel waren niet aan hem besteed. Dat zal niet alleen knagen aan het vertrouwen van de aanvaller zelf, maar ook aan dat van zijn bondscoach. Kiest de bondscoach zondag tegen Japan toch voor Memphis Depay, of misschien zelfs voor Brian Brobbey?
Met Frenkie de Jong, Ryan Gravenberch Tijjani Reijnders beschikt bondscoach Ronald Koeman over uitstekende spelers op het middenveld. En toch valt het tegen. Zowel tegen Algerije als maandagavond tegen Oezbekistan. Reijnders maakte tegen de Oezbeken geen goede indruk, evenals Frenkie de Jong. En dat zal voor de bondscoach toch ook een tegenvaller zijn, aangezien dit het middenveld is waar hij zó graag mee wil spelen.
Het probleem lijkt vooral dat veel spelers dezelfde kwaliteiten hebben. Er zit veel voetbal in deze linie, maar weinig variatie. Tegen veel tegenstanders oogt het daarom soms wat voorspelbaar Opvallend genoeg maakte Justin Kluivert juist een frisse indruk. Tegen Algerije liet hij als aanvallende middenvelder zien iets extra's toe te kunnen voegen. Wellicht ligt daar voor Koeman een alternatief als hij besluit te schuiven richting de WK-opener.
Waar de basiself tegen Oezbekistan al weinig overtuigde, deden de reserves het later op de avond zelfs nog slechter. In een besloten oefenwedstrijd werd met 1-2 verloren van de B-ploeg van Oezbekistan. Een gênante uitslag, zeker omdat veel wisselspelers juist iets recht hadden te zetten. Tegen Algerije maakten meerdere invallers een matige indruk. Jorrel Hato liet zich bijvoorbeeld meerdere keren verrassen door Anis Hadj-Moussa.
Een reactie bleef echter uit. Voor Koeman is dat opnieuw een zorgwekkende conclusie van de avond. Op een WK heb je meer nodig dan een sterk basiselftal. Juist de spelers die vanaf de bank komen, moeten wedstrijden kunnen kantelen. Vooralsnog lijkt het vertrouwen in een groot deel van de reserves eerder af dan toe te nemen.
Die zijn er zeker wel. Cody Gakpo speelde een prima wedstrijd, Nederland creëerde voldoende kansen om het duel veel eerder te beslissen en de diepgang van Oranje zorgde regelmatig voor problemen bij de Oezbeken.
Toch overheerst het gevoel dat er nog veel werk te verzetten is. Het WK begint over enkele dagen. Is zondag opeens alles anders? We gaan het zien.