Johan Derksen voelt zich schuldig en geeft dus ‘heel veel geld’ aan goede doelen

Johan Derksen voelt zich schuldig over de hoeveelheid geld die hij verdient, zo laat hij weten in een interview met het Dagblad van het Noorden. De oud-voetballer gaf onlangs aan een jaarsalaris van een miljoen euro op te strijken. Om zijn schuldgevoel ‘af te kopen’, geven Derksen en zijn vrouw ‘heel veel geld’ aan goede doelen. Het liefst had hij dit echter niet verteld.

Derksen onthulde bijna drie weken geleden in zijn podcast Groeten uit Grolloo dat hij een miljoen euro per jaar krijgt van Talpa. Veel te veel geld, zo stelt hij in het Dagblad van het Noorden. “Ik erger me aan de verhoudingen in de tv-wereld: camera- en geluidsmensen werken voor een cao-loon, maar als je in beeld bent, ga je met grote pakken geld naar huis”, geeft hij aan. Ook zijn vrouw, Isabelle Pikaar, zit het niet lekker dat Derksen zo veel geld verdient. “Ze zegt: ‘Jij zit een uur uit je nek te lullen en daar moest ik in de zorg een maand voor werken’.”

Derksen en zijn vrouw voelen zich dus schuldig dat hij zo veel geld verdient, zo maakt De Snor duidelijk. “Wij geven heel veel geld aan goede doelen om onze schuld af te kopen.” Het boegbeeld van Vandaag Inside geeft aan dat hij het geld ‘niet nodig’ heeft. “Ik heb een goede auto, dit hok (zijn mancave, red.) en heb verder niets anders nodig dan een goed sigaartje. Ik vertel dit nooit, want je moet nooit met goede doelen koketteren, maar mijn vrouw geeft overdreven veel aan goede doelen. Daar kan ik heel veel cd’s van kopen”, grapt hij.

Vervolgens krijgt Derksen de vraag welke goede doelen hij steunt. “We hebben veel geld gegeven aan dokter Casper van Eijck.” De voormalig clubarts van Feyenoord doet onderzoek naar alvleesklierkanker, waar de farmaceutische industrie wegens de kosten geen medicijn voor maakte. “Mijn vrouw is trouw sponsor van een asiel voor gehandicapte dieren in Almere. Dan krijgt een hond met twee pootjes bijvoorbeeld zo’n karretje. Die heeft daar dan een mooie oude dag. Zie ik zoiets op tv en dan denk ik: hé, die karretjes heb ik betaald. Dat vind ik leuk.”