Job Knoester doet in Vandaag Inside hartverscheurende onthulling over privésituatie

Vandaag Inside-tafelgast Job Knoester heeft dinsdagnacht geroerd naar Cody Gakpo gekeken tijdens het WK-duel van het Nederlands elftal met Marokko. De aanvaller van Oranje maakte afgelopen weekend bekend dat hij en zijn vriendin Noa van der Bij hun ongeboren zoontje zijn verloren tijdens de zwangerschap.

Ondanks de verdrietige privésituatie stond Gakpo dinsdagnacht aan de aftrap bij Oranje tegen Marokko. De 27-jarige aanvaller wist in de tweede helft zelf te scoren, maar kon niet voorkomen dat Nederland uiteindelijk na strafschoppen verloor van Marokko (1-1 na negentig en honderdtwintig minuten).

Knoester vraagt zich hardop af of Gakpo er wel goed aan heeft gedaan om de wedstrijd tegen Marokko te spelen. “Ik voel meteen weer kippenvel”, zegt de strafrechtadvocaat dinsdagavond in Vandaag Inside. “Wij hebben dat ook meegemaakt. 28 jaar geleden was mijn vrouw 9 maanden zwanger en toen overleed het kindje in haar buik. Dat moest toen levenloos geboren worden. Ik kan me dus denk ik wel goed verplaatsen in wat Gakpo heeft moeten ervaren.”

“Hij gaat meteen door en scoort ook de goal”, vervolgt Knoester. “Ik deed dat ook: ik ging ook meteen de dag erna weer aan het werk. Achteraf dacht ik: had ik wel meteen die dag erna weer moeten gaan werken?”

Er kwamen na het doelpunt dat Gakpo maakte tegen Marokko veel emoties los bij de Oranje-international. “Ik moet je heel eerlijk zeggen dat ik hier niet onbewogen naar kan kijken”, zegt Knoester, terwijl de beelden worden getoond.

“Voor ieder mens is het heel anders”, vervolgt Knoester, 58 jaar. “Hij is jong. Ik was ook heel jong, ik was 30 toen dat mij overkwam met mijn eerste vrouw. Ik ben jarig later pas gaan denken: nu zou ik het anders oplossen. Nu zou ik de tijd nemen om te rouwen.”

“Hij is natuurlijk heel gelovig, Job. Misschien dat dat meehelpt. Dat kan helpen, natuurlijk”, reageert René van der Gijp. De eveneens aanwezige Johan Derksen zegt: “Ik denk dat iedereen anders reageert op rouw. De één wil aan het werk, de ander wil er even uit. En dat moet je allemaal respecteren, want iedereen heeft het recht om zijn verdriet op zijn eigen manier te verwerken.”

Knoester tot slot: “Zeker. Ik kan ook alleen maar voor mezelf spreken. Wat ik bij mezelf merkte… Ik ben pas vijftien of twintig jaar later gaan rouwen. Je hebt gelijk, iedereen doet op zijn eigen manier.”