In Zweden overheerst ontzag na de oorwassing door Nederland.. De 5-1 nederlaag wordt in de grote Zweedse kranten omschreven als een vernedering, een ineenstorting en zelfs een historische crash. Tegelijkertijd spreken de commentatoren met bewondering over de kracht van het elftal van Ronald Koeman en de hoofdrollen van Brian Brobbey, Cody Gakpo en Frenkie de Jong.
De meest kleurrijke beschrijving komt van Expressen-columnist Noa Bachner. Hij zag hoe Brobbey de Zweedse defensie vanaf de eerste minuut overrompelde. "Een kleine duw van Brobbey was genoeg om dit Zweedse elftal te laten omvallen", schrijft Bachner.
De spits wordt door hem omschreven als 'de Nederlandse versie van Magnus Samuelsson', de legendarische Zweedse krachtpatser. Volgens Bachner speelde Brobbey alsof hij 'driehonderd kilo spieren alleen al in zijn nek had'.
Vooral Isak Hien moest het ontgelden. "Brobbey klapte de slagboom naar beneden en terroriseerde Hien", aldus Bachner.
Ook Simon Bank van Aftonbladet spaart zijn landgenoten niet. Zijn analyse draagt de veelzeggende titel 'Een instorting van historische proporties'.
"Vooruit, het was een vroege aftrap in Texas, maar dit was wel erg oneerlijk. Nederland begon precies om twaalf uur. Zweden arriveerde pas om half één."
Volgens Bank werd de wedstrijd al binnen een kwartier beslist. Niet alleen door de doelpunten van Brobbey, maar vooral door de manier waarop Nederland het spel domineerde.
"Van de twee bondscoaches was er maar één die zijn ideeën zag werken", schrijft hij over Koeman en Graham Potter.
De columnist zag een enorm verschil aan de bal. Bij de drinkpauze had Zweden slechts drie succesvolle passes in het laatste deel van het veld geproduceerd. Nederland stond toen al op 23. "Zweden had enorme, gênante problemen met voetballen", luidt zijn harde oordeel.
Bij Dagens Nyheter richt columnist Johan Esk zich vooral op de complete Zweedse ontreddering, maar ook hij zag hoe enkele Nederlandse sterspelers vrij spel kregen.
"In plaats daarvan deed Frenkie de Jong de eerste twintig minuten precies waar hij zin in had", schrijft Esk.
De columnist vergelijkt de Zweedse prestatie in Houston met een ruimtevaartdrama. Onder de kop 'Een crashlanding die zelfs NASA niet had kunnen redden' beschrijft hij hoe Zweden volledig werd overrompeld. "Houston, we hebben een probleem."
Hoewel zowel Bachner als Bank erkent dat Zweden na tactische aanpassingen beter in de wedstrijd kwam, verandert dat niets aan hun eindconclusie.
"Het kwaliteitsverschil tussen beide basiselftallen was geen geheim, maar een vanzelfsprekend uitgangspunt", schrijft Bachner.
Volgens hem bewees de wedstrijd vooral hoe klein de marges voor Zweden zijn tegen toplanden. "We kunnen ons geen kwartier van onderprestatie veroorloven. Misschien kunnen we ons zelfs niet veroorloven om tegen té goede teams te spelen."
Bank ziet dezelfde conclusie terug in het spelbeeld. Volgens hem stortte Zweden niet alleen defensief in, maar bleek Nederland ook technisch en tactisch een klasse beter.
Opvallend genoeg veranderen de Zweedse commentatoren met hun analyses ook het beeld van Oranje.
Bachner geeft toe dat hij vooraf optimistisch was over de kansen van Zweden. Nederland had tegen Japan volgens hem een kwetsbare indruk gemaakt. Na de ontmoeting in Houston denkt hij daar heel anders over. "De zomer droeg onze kleuren, niet die van hen. Tot de wedstrijd begon."