Hugo Borst walgt van gedrag Van Persie: ‘Schelden, zeiken, zuigen’

Hugo Borst ergert zich kapot aan een nieuwe ‘trend’ in de voetballerij. De columnist van het Algemeen Dagblad ziet dat trainers zich steeds vaker beklagen bij scheidsrechters, grensrechters en vierde officials en noemt dit een ‘hardnekkige ziekte’. Afgelopen weekend stak Feyenoord-trainer Robin van Persie zijn mening over Serdar Gözübüyük niet onder stoelen of banken.

Hét moment van het weekend was de niet-gegeven rode kaart aan Philippe Sandler na een duel met Ayase Ueda. De NEC-verdediger vloerde de Japanse spits van Feyenoord, maar kreeg een gele kaart, zo was de videoscheidsrechter van mening. Dit leverde een hoop kritiek op, met name van Van Persie.

“Almaar praten, commentaar geven, zeiken, zuigen, schelden, misbaar maken. Alsof ze lijden aan een hersenziekte, een afwijking. En het erge is: het wordt normaal gevonden. Het is de norm. En op de amateurvelden neemt iedereen het over, met escalaties en vechtpartijen tot gevolg”, hekelt Borst.

De columnist haalt het moment uit NEC – Feyenoord (1-1) erbij: “Er wordt een penalty geclaimd in het veld. En aan de zijkant. De trainer van Feyenoord doet dat het hardst. Heel de wedstrijd al. Naar het hoofd grijpen. Met stemverheffing praten richting de vierde man. De camera registreert het misbaar”, schrijft Borst, die Van Persie hetzelfde zag doen ná het VAR-moment.

“In blessuretijd komt NEC op gelijke hoogte. Na afloop gaat het veel over de spelsituatie die geen penalty opleverde en geen rood genereerde. Spelers van Feyenoord en de trainer zijn woedend. De scheidsrechter is zondebok. De nabespreking gaat nauwelijks over de hele wedstrijd, het gaat vooral over dat ene moment. Zo gaat het elk weekend. De scheidsrechter heeft het gedaan, en anders de VAR wel”, vervolgt hij.

Borst hoopt dat de voetballerij een voorbeeld neemt aan de rugbywereld, waar scheidsrechters niet worden tegengesproken na controversiële beslissingen. “We zien veel te veel emoties. We zien veel te veel overspannen voetbaltrainers. Voetbal is ziek. Het is een hardnekkige ziekte. Ongeneeslijk, lijkt het. Het hopen is op een medicijn”, sluit hij af.